Maine Coon special: medisch

Hoofdstuk 5 - Medisch

Op dit moment zijn er niet echt ras-specifieke zwakheden bij de Maine Coon doordat er een streng fokbeleid wordt gehanteerd. Hierdoor komt bijvoorbeeld patella luxatie bijna niet meer voor onder de Maine Coons. Catteries testen op een aantal punten naast de standaard FIV, Felv, PKD ook op PL (patella luxatie), HCM (hypertrofische cardiomyopathie).

Patella luxatie (PL)

Bij PL schiet de knieschijf van zijn plek af. Het kniegewricht bestaat uit het dijbeen aan de ene kant en het scheenbeen aan de andere. Over het gewricht loopt een pees van het bovenbeen naar de onderbeen met daarin de knieschijf (patella). Aan het bovenbeen zitten grote spieren die ook over de kniepees heen lopen naar het onderbeen waar de kniepees vastzit aan een scherpe vooruitstekende rand op het scheenbeen. Bij PL schiet de knieschijf over dat scherpe vooruitstekende randje, soms naar de buitenzijde maar vaker naar de binnenzijde. Het kan weer terugschieten als de kat probeert te gaan lopen.

Bij ernstige PL is er gevaar voor artrose. Er zijn verschillende gradaties waarin deze afwijking wordt aangegeven, van mild (graad 1) tot ernstig (graad 4). Bij graad 4 is de knieschijf permanent van zijn plek en niet meer terug te brengen.

Als de knieschijf zelden losschiet hoeft er operatief niets gedaan te worden, mits de kat er geen last van heeft. Bij ernstiger gevallen wordt een operatie aangeraden die het gewricht weer opnieuw in de goede stand plaatst en vastzet . Aangeraden wordt om een 1-jarige Maine Coon bij zijn inenting te laten controleren op PL; de dierenarts kan dit constateren door te voelen. Als er PL wordt geconstateerd, waarschuw dan ook de fokker van de kat.

Hypertrofische Cardiomyopathie (HCM)

HCM komt regelmatig voor bij katten en is de meest voorkomende hartaandoening (zie ook de informatie onder Ziektes). HCM is op verschillende manieren te zien bij diverse kattenrassen. Helaas is de ziekte bij de Maine Coon tamelijk ernstig en volgt de dood snel. HCM kun je niet aantonen als de kat 1 a 2 jaar is, pas als de kat ouder is het te constateren en vanaf een leeftijd van 3 tot 5 jaar is de ziekte ernstig. Deze hypertrofische vorm van cardiomyopathie houdt in dat de hartspier verdikt is waardoor de kamers in het hart kleiner worden.

Symptomen van cardiomyopathie

• verlamde (achter)poot
• sloomheid
• ondertemperatuur
• plotselinge benauwdheid
• onregelmatige liespols
• hartruis of extra harttonen
• versterkte puntstoot bij het leggen van de hand op de borst
• niet willen eten
• vermageren
• braken

Alleen met een echocardiogram is HCM vast te stellen. Katten bij wie cardiomyopathie geconstateerd is (zowel met als zonder symptomen) kunnen het beste binnenhuis gehouden worden, overwicht moet worden voorkomen en ze moeten een voeding krijgen met een laag zoutgehalte. Daarnaast eventuele ondersteunde hartmedicatie.
Katten die geen symptomen laten zien kunnen nog wel 6 jaar leven, zijn de tekenen al zichtbaar dan zal de tijd die de kat nog te leven heeft erg kort zijn.