Ziek door schildkliermedicatie

[lottedesmet2]

Hoi, ik ben nieuw op het kattenforum. Ik weet niet of dit goed werkt.

Bij onze kat was tot voor kort hyperthyride geconstanteerd. Ze was al heel erg lang mager en omdat ik niet thuis woon is dit proces een beetje aan mij voorbij gegaan. Ze plaste veel en viel snel af. We zijn naar de dierenarts geweest en ze kreeg medicatie. Die sloeg niet aan en ze zijn toen naar een hogere dosering gegaan. Daar werd ze heel erg ziek van, ze at niet meer en viel nog meer af.

Ze had waarschijnlijk al zeker 2 jaar ongemerkt die schildklier problemen. We zijn een aantal keer terug gegaan naar de dierenarts, maar omdat ze uiteindelijk helemaal niet meer at (we heb en er alles aan gedaan omdat wel te laten lukken). Was ze uiteindelijk zeer zwak.

Omdat de kat 17 jaar was, wilde ze geen onnodige operatie of zwaar onderzoek doen. Ze zeiden dat het snel beter zal gaan als de kat de medicatie zou nemen. Ze is er doodziek van geworden en ze bleek ook niet meer te redden.

Ik voel nu veel verdriet omdat we haar hebben laten inslapen. De enige optie die ze ons nog gaf is dat ze haar aan het infuus zouden leggen omdat ze te weinig vocht hadden, maar omdat ze niet wisten of haar nieren het nog goed deden was het vooral een hele dure optie en kon ze niet garanderen dat het haar zou helpen. Haar advies was om te laten inslapen.

Ik vind het heel moeilijk nu ik lees dat de arts niet heeft verteld dat ze moest stoppen met de medicatie en dat dit de mogelijke effecten waren. Voor mijn gevoel hebben we haar nu juist zieker gemaakt door de medicatie. Al zou ze het volgens de dokter ook nog maar twee maanden uithouden als ze niet aan de medicatie zou gaan. Het was dus al op een erg punt, maar de bijwerkingen hebben het naar mijn idee versnelt en verergerd.

Het heeft niet veel zin meer, maar had graag willen weten wat andere in deze situatie hadden gedaan. Ik voel me heel schuldig.

[nellebel]

sterkte met het verlies. dat schuldgevoel kennen we allemaal we. je hebt je DA vertrouwd, is het terecht? tja dat weet je nooit . achteraf is altijd makkelijk praten. mogelijk dat je een volgende keer anders zou handelen. eerder aan de bel trekken, meer vragen stellen, kritischer zou zijn. ik heb ok zoiets meegemaakt dat ik volledig vertrouwde op mijn DA. achteraf bleek er iets totaal anders aan de hand te zijn. had ik maar naar mijn gevoel geluisterd. toen was het ook te laat. ik had haar toen niet meer kunnen redden maar als ik eerder had gehandeld??? wat ik al schreef, achteraf makkelijk oordelen, maar ik zeg nu ook maar tegen mezelf, ik heb ervan geleerd.