CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Forum voor alle vragen m.b.t. nierziekten (nierfalen/nierinsufficientie)
Gebruikersavatar
Kikimax
Poema
Poema
Berichten: 232
Lid geworden op: 23 okt 2018 22:08

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Kikimax » 20 aug 2019 13:00

Ach, wat verdrietig toch. Je hebt echt alles gedaan! Veel sterkte
Groeten Liane, pootje van Puck, Max, Kiki, Kaatje en Pommetje. En Tom*, Fritsie* en Sam*

Gebruikersavatar
nellebel
Tijger
Tijger
Berichten: 4919
Lid geworden op: 27 sep 2010 07:59
Locatie: venray

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door nellebel » 20 aug 2019 13:46

wat ene verdrietig nieuws, maar jullie hebben er echt alles aan gedaan. houden van wordt nu loslaten. dikke knuffel voor jullie meisje en voor jullie
groetjes wendy en pootje van Guusje en Gijs. neusje van mijn engeltjes Nellie, Sjefke en wonder Flippie, en mijn allerkleinste engeltje Odie

Gebruikersavatar
Anne
Tijger
Tijger
Berichten: 3019
Lid geworden op: 14 jul 2006 20:39

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Anne » 20 aug 2019 14:27

Ach hemeltje lief wat een achtbaan vol met emoties, je gaat van het een naar het ander. Wat mooi dat jullie haar alsnog hebben laten onderzoeken en dat je nu heel duidelijk weet wat het grootste probleem is. Jammer dat het dan toch bergafwaarts gaat nadat je eenmaal weer hoop hebt gekregen. Nu weet je in ieder geval dat jullie alles hebben geprobeerd wat er maar te proberen valt.
Ik ziet hier heel hard te duimen dat jullie meisje hier boven op komt.
En heel veel sterkte voor deze spannende zware dagen
grt Anne, Happy 11 Roedi 10 Bella 10 Joep 9 Hobbel 9 Polleke 8 Maxi 3 en Pito 0

rust zacht Nikki Hobbes Bartje Snoesje Destin Casper en Hummel

Ankie123
Huiskat
Huiskat
Berichten: 65
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Ankie123 » 20 aug 2019 16:42

Mijn lieve Poesje is niet meer. Wat zal ik haar missen, mijn beste vriendinnetje voor bijna 18 jaar. Ik vertel later meer, nu te verdrietig.

Gebruikersavatar
ErikPhilippus
Tijger
Tijger
Berichten: 2876
Lid geworden op: 20 okt 2015 14:28
Locatie: Nederweert
Contacteer:

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door ErikPhilippus » 20 aug 2019 16:50

Heel veel sterkte in deze verdrietige tijd. Dit doet pijn, heel veel pijn, na haast 18 jaar afscheid nemen van je lieverd.
Maar je hebt er alles aan gedaan, en ze was op, het was klaar. Weet dat een stukje van jouw hart met haar mee reist naar de regenboogbrug, ze is niet alleen. Rust zacht, lieve Poes.

*knuffel*
Erik
Afbeelding Dalí (2001-2017) + Gaudí (2001) + Lumi (2014) + Amber (2016) + Oscar (2016)
Kattenpaleis

Gebruikersavatar
Cerna
Huiskat
Huiskat
Berichten: 47
Lid geworden op: 15 mei 2019 16:52

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Cerna » 20 aug 2019 17:17

Woorden schieten tekort wanneer een dier sterft waar je zolang zo'n innige band mee hebt gehad en daarom plaats ik dit gedicht wat mij, toen onze Noa 4,5 jaar geleden op 7,8-jarige leeftijd stierf, toen zo getroost heeft want de poezen blijven altijd bij ons in ons hart.

Rust zacht lieve Poes!

Voor eeuwig en altijd...

En God vroeg de geest van de kat
Ben je klaar om thuis te komen?
Ja zeker, helemaal, antwoordde de dierbare ziel
En, als kat weet je dat ik heel goed in staat ben
Om voor mezelf te beslissen.

Ga je dan mee? vroeg God
Straks, antwoordde de engel met snorharen
Maar ik moet langzaam gaan
Want mijn mensenvrienden hebben het moeilijk
Want weet je, ze hebben me nodig.

Maar begrijpen ze dan niet, vroeg God
Dat je ze nooit zult verlaten?
Dat jullie zielen met elkaar verstrengeld zijn? Voor altijd?
Dat er niets wordt geschapen en niets wordt verwoest?
Het is er gewoon.....voor eeuwig en altijd.

Dat zullen ze later wel begrijpen
Antwoordde de prachtige kat
Want ik zal hun hart influisteren
Dat ik altijd bij ze ben
Ik ben er gewoon.....voor eeuwig en altijd
Groetjes Annet, Amber (14), Milka (11), Laila en Luna (6,) Jip (1)
ZL: Minoes, Moerka, Chatoel, Flora, Tabitha, Shura, Tara, Cochi, Cerna, Noa, Gizmo

Synemios
Cheetah
Cheetah
Berichten: 886
Lid geworden op: 29 jul 2010 04:51

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Synemios » 20 aug 2019 17:25

Je hebt echt alles gedaan wat je kon doen.
Heel veel sterkte
Luna(8) Lizzy(8) Timmy(3) Indy(3) Tommy(3)
*Sylvester, Nero, Mickey, Oscar
Groetjes, Denise
Time spent with cats is never wasted!

Gebruikersavatar
ErikPhilippus
Tijger
Tijger
Berichten: 2876
Lid geworden op: 20 okt 2015 14:28
Locatie: Nederweert
Contacteer:

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door ErikPhilippus » 20 aug 2019 17:26

Prachtig, Annet...
Erik (ontroerd)
Afbeelding Dalí (2001-2017) + Gaudí (2001) + Lumi (2014) + Amber (2016) + Oscar (2016)
Kattenpaleis

Gebruikersavatar
Rik
Tijger
Tijger
Berichten: 5113
Lid geworden op: 24 mei 2014 02:30

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Rik » 20 aug 2019 17:38

Heel veel sterkte.

Slaap zacht lieve Poes.
Grtz, Rik
Bono ♂ & Yuna ♀ ( † Bowy ♀ ) (Fotoalbum)

Gebruikersavatar
Anne
Tijger
Tijger
Berichten: 3019
Lid geworden op: 14 jul 2006 20:39

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Anne » 21 aug 2019 15:49

wat een schitterend gedicht Cerna, ik krijg er tranen van in mijn ogen

Heel veel sterkte met het verlies van jullie geliefde lieve poes.
Je hebt echt alles geprobeerd maar het mocht niet langer zo zijn.
Ze heeft een mooi leven achter de rug, ze heeft liefde, warmte en knusheid gekend
daar zal ze je vast dankbaar voor zijn

rust zacht lieve Poesje
grt Anne, Happy 11 Roedi 10 Bella 10 Joep 9 Hobbel 9 Polleke 8 Maxi 3 en Pito 0

rust zacht Nikki Hobbes Bartje Snoesje Destin Casper en Hummel

Gebruikersavatar
Dinky
Tijger
Tijger
Berichten: 6510
Lid geworden op: 12 jul 2012 11:26

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Dinky » 24 aug 2019 10:11

Wat fijn dat jullie er nu vrede mee konden hebben om haar te laten gaan.

Het is altijd vreselijk om afscheid te nemen van een geliefd huisdier. Heel veel sterkte met het verlies van jullie lieve poes.
Mirjam & Dinky (02-07-2006)

Dinky's Album

Sansan
Cheetah
Cheetah
Berichten: 978
Lid geworden op: 23 aug 2015 23:28

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Sansan » 24 aug 2019 10:32

Hoe gaat het met je Ankie?

Gebruikersavatar
Ilovesiamesecats
Panter
Panter
Berichten: 569
Lid geworden op: 05 nov 2011 11:00

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Ilovesiamesecats » 24 aug 2019 11:01

Heel veel sterkte

Lucky 12-06-2011 Chocolat point Siamees
Pride 12-06-2011 Lilac Siamees
Saffie 27-03-2010 *24-05-2018 Red tabby OKH
Joepie aug. 1994-*29-07-2011

Ankie123
Huiskat
Huiskat
Berichten: 65
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Ankie123 » 24 aug 2019 17:14

Eindelijk de moed gevonden om dit tabblad weer te openen. Het deed teveel pijn om hier te komen. Nu nog steeds, maar vandaag is toch al zo'n k**dag dat ik het maar op de koop toe neem.

Ik wil hier namelijk nog wel een bericht schrijven. Ik vind dat ik iedereen die heeft meegedacht en meegeleefd ook moet laten weten hoe het afgelopen is. Maar bovenal wil ik iedereen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan dit topic, voor en/of na haar overlijden. Ik heb ongelooflijk veel gehad aan het lezen hier, aan alle kennis die ik hier in korte tijd heb opgedaan, aan het medeleven van mensen die écht begrepen wat ik doormaakte, aan de mooie woorden van troost op het einde. Ik vind de goede woorden niet om mijn waardering in uit te drukken, maar ik hoop dat in ieder geval duidelijk is dat ik jullie dankbaar ben.

En dan nu, het einde van het verhaal. Toen we op maandag in Vught het vocht hadden laten afzuigen, zei Niek (de cardioloog) dat er vrijwel meteen, zeker die avond en anders de volgende dag, een aanzienlijke verbetering te zien moest zijn. In dat geval wilde hij haar woensdag terug zien om verder onderzoek te doen, een gedetailleerdere hartecho, een bloeddrukmeting en nieuw bloedonderzoek, en misschien wel nog meer. Ik voelde voor het eerst iets van opluchting maandagavond, en nieuwe hoop. Niet enkel had ze de rit en het onderzoek overleefd, er was ook een mogelijke verklaring gevonden voor waarom ze zo slecht was op dat moment, en hoop op iets van een stijgende lijn. Hij gaf aan dat ze nu eerst maar eens even goed moest slapen. Dus in plaats van voortdurend bij haar te waken aten we frietjes van de snackbar die avond, en lieten we haar en onszelf even bijkomen. 'S Nachts sliep ik wel bij haar, tot onze jongste me nodig had. De volgende ochtend zag ik nog steeds nauwelijks verbetering, maar dat schreef ik toe aan dat ze natuurlijk nauwelijks voedingsstoffen had binnengekregen de laatste dagen. Dus we gaven haar 's ochtends eten met het spuitje, ik bracht de oudste naar school en mijn man naar werk, en deed wat broodnodig huishoudelijk werk, in de hoop dat ze met voeding en rust 's middags alweer wat beter zou zijn. Toen ik haar echter de 2e keer die dag ging spuitjevoeren kon ik niet meer ontkennen dat het helemaal niet beter was geworden. Ze lag op haar zij op haar kussentje, duidelijk ellendig. In een positie waarin ze nooit uit zichzelf lekker zou gaan liggen. Haar lijfje uitgemergeld, haar ogen -voor het eerst- ver weg, alsof ze er eigenlijk al niet meer was. Zo zag ze er ook uit, op sterven na dood. Ze ademde 60x per minuut, dubbel zo snel als maximaal ok is. Toen dacht ik "dit is wel lijden" en contacteerde mijn man. Hij drukte me nogmaals met mn neus op de feiten; er was gezegd dat ze aanzienlijk beter moest zijn vandaag. En dat was ze niet.

Ik besloot om Vught te bellen, maar Niek werkte daar niet die dag. De assistente overlegde met de internist, die vluchtig haar dossier bekeek. Hij zei dat de prognose natuurlijk al heel slecht was geweest en dat dit een slecht teken was. Dat ze met alle liefde nog eens vocht wilden afzuigen en dat ik vandaag mocht komen, maar dat het waarschijnlijk heel weinig zin zou hebben. Het viel me rauw op m'n dak; daags erna weer daarheen, daar was ik niet op ingesteld. Ze was nu nog slechter, wat als ze in de auto onderweg weer ging hijgen en ze daar zou stikken? Wat als we het wel haalden maar de dag erna zou ze wederom niet beter zijn? Hoe ver moest ik dit trekken, wat zou in haar belang zijn? Had het nog enige zin om verder te gaan? Ik vond de antwoorden niet, dus belde ik mijn man weer. Hij vond dat we nu een grens hadden bereikt en dat het nu tijd werd om haar te laten gaan. Een stuk van mij vond dat ook, maar het andere stuk bleef vasthouden aan (wellicht ijdele) hoop. Na lang praten besloten we dat hij onze thuisdierenarts zou bellen. Niks doen kon niet, ze was duidelijk superbenauwd. Naar Vught zou enorm belastend voor haar zijn en ze zouden niks anders kunnen doen dan nogmaals vocht afzuigen (als dat al de reden van de benauwdheid was). Hij kon enkel nog om kwart voor drie, wat veel te snel voelde. In het uur erna ging ze weer wat rustiger ademen, maar nog steeds 45x per minuut, en kwam ze ook ietwat weer "terug". Staan kon ze niet meer, eten en drinken weigerde ze helemaal. Ik liet onze andere kat bij haar, met in mn achterhoofd dat hij ook de gelegenheid moest hebben afscheid te nemen als het straks klaar zou zijn. Ik lag bij haar en aaide haar tot de minuut waarop ik moest vertrekken om mijn oudste van school te halen. Mijn man had halsoverkop verlof geregeld zodat ik ook hem op kon halen. Gespannen en nog immer twijfelend wachtten we de bel af.

Toen de da binnenkwam zei hij bij de eerste aanblik meteen "Niet twijfelen". Ik kon hem geen ongelijk geven, ik zag ook wat hij zag. Maar we hebben toch nog een uur gepraat, alles overwogen. Hij probeerde nog Niek te bereiken op zijn andere werk, en na een hele poos belde die uiteindelijk nog terug. Ze hebben samen overlegd en ik kreeg Niek zelf ook nog aan de lijn. Ook Niek adviseerde euthanasie. Hij gaf aan dat er zeer waarschijnlijk nog een andere onderliggende reden moest zijn waarom ze nu opnieuw/nog steeds benauwd was. Zo slecht waren haar hart (en haar nieren 3 weken eerder) niet dat dat verklaarde dat ze nu zo slecht eraan toe was. Alle logica wees richting euthanasie. Ik zag haar daar liggen, hulpeloos, uitgeput, broodmager. Al een week eerder voelde ik aan mezelf dat ik de shift had gemaakt van vrezen voor haar dood naar hopen dat ze vredig zou sterven. Was het niet mijn plicht haar in ieder geval dat laatste te geven nu?

Ankie123
Huiskat
Huiskat
Berichten: 65
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: CNF; terugval na 3 dagen spoelen, hoe nu verder?

Bericht door Ankie123 » 24 aug 2019 17:39

En dus heb ik ingestemd. Bij het eerste spuitje ging ze heel langzaam ademen. Ik zag letterlijk het vuur in haar ogen uitdoven. En toen dat vreselijke 2e spuitje.

Bij het afscheid zei de da nog dat hij soms wakkerligt van mensen die te vroeg hun huisdier willen euthanaseren, maar dat hij bij Poes op het punt was gekomen dat hij wakker zou hebben gelegen als hij het NIET had mogen doen.

Ik heb haar op haar kussentje gelegd, haar slappe lijfje brak mn hart. Indrukken die ik nooit meer kwijtraak vrees ik. We hebben de kinderen en mijn moeder afscheid laten nemen, en afdrukjes gemaakt van haar pootjes. De kinderen hebben een doos versierd, en tekeningen erin gestopt. Mijn oudste schreef "Tot in de hemel en tot morgen in mijn hoofd" op de doos. Dezelfde avond nog hebben we haar begraven, op een voor ons hele bijzondere plek, bij de ondergaande avondzon, eigenlijk een heel mooi afscheid. Maar een afscheid bleef het.

De nacht was vreselijk, ik zag eindeloos alles voor me als een slechte film die ik niet stop kon zetten. En 's ochtends moesten we gewoon weer richting school. Huilend als een klein kind heb ik daarna haar kamertje schoongemaakt, alles wat me herinnerde aan die vreselijke ziekteweken weggehaald uit ons huis. Ik wil haar herinneren zoals ze leefde, niet zoals ze stierf. De afgelopen dagen ging het wisselend. Ik huil vaak, van haar lege mandje in de ochtendzon, van de houdbaarheidsdatum op de spinaziezak omdat dat haar sterfdatum is, van de gedachte dat ze nooit meer zal komen als ik haar roep. Maar ik heb ook 3 kinderen en nog een kat om voor te zorgen, dus het leven gaat ook gewoon door en ik heb weinig tijd om lang stil te staan.

Ik geloof niet dat ik ooit vrede ga hebben met het feit dat ik haar heb laten inslapen. Ik hoop dat ik nooit in mn leven ooit nog de beslissing over een ander leven hoef te maken. Ik vond het verschrikkelijk. Er waren wel 1000 argumenten om het toch te doen, maar altijd zal ik blijven denken "wat als ik toch nog.." en "wat als ik eerder..". Er is denk ik niets dat dat ooit weg had kunnen nemen. Voor haar was euthanasie wellicht echt de beste keuze in deze situatie, voor mij niet.

Het verdriet is nog rauw. Ik mis haar erg. Ik heb het geluk nog nooit eerder iemand die echt dichtbij me stond verloren te zijn, en dus voelt het nu of alles nooit meer helemaal "heel" zal zijn.

Maar we moeten verder. En dus zal ik hier zeer binnenkort een topic openen over onze andere oude baas, ex-kater Broer. Want ook daarmee gaat het niet goed, wel nog stukken beter dan met Poes, maar ik heb nu gezien hoe snel het kan gaan. Morgen gaan we een dag weg met het gezin, een beetje inhalen van een mislukte zomervakantie.

Nogmaals dank voor alles. Geniet van jullie beestjes, een beetje extra dan normaal, ter ere van onze Poes.

Plaats reactie