Bange kitten

[Bodada]

Ik weet even niet wat ik moet. Ik heb gisterenavond een kitten opgehaald uit een nestje. In de auto was ze heel braaf en rustig, ik ben direct langs de dierenarts gegaan voor een gezondheidsverklaring daarbij was alles in orde. Bij thuiskomst heb ik de kitten op de bank gezet (kleine woonkamer) en is ze direct onder de bank gevlogen. Nu wil ze daar niet meer weg, ze is heel bang en wanneer ik probeer om haar te pakken dan hist of krabt ze. Nu heb ik gelezen dat je een jonge kitten (9 weken is ze) moet negeren en met rust laten. Maar ik maak me gewoon zorgen en twijfel of dit de juiste aanpak is. De kattenbak en eten en drinken en mandje staan binnen bereik maar aangezien ik in de woonkamer ben komt ze niet onder de bank uit (afgelopen nacht wel want toen is er uit het bakje gegeten). Nu vandaag de hele dag heeft ze weer verstopt gezeten, ik hoor haar vaak zachtjes miauwen. Ze is ook nog niet op de kattenbak geweest.

Hebben jullie tips hoe ik dit moet aanpakken? Vind het gewoon zielig dat het beestje zo angstig is.

[Anne_Milo]

Laat haar maar lekker zitten. Zorg dat er eten en drinken is, en een kattenbak. Doe rustig je ding. Rommel wat aan of lees hardop een boek zodat ze aan je stem went. Wees rustig. Praat tegen haar. Dit kost tijd en geduld.

[Miloe]

Het gaat wel goed komen. Dit is normaal en komt vaak genoeg voor bij kittens die in een nieuw thuis verwelkomd worden. Ik heb het ook meegemaakt. Verder inderdaad wat Anne_Milo zegt. Het is immers niet niks om bij je moeder en broertjes en zusjes ineens weg te zijn in een nieuwe omgeving. Verschilt per kitten hoe snel ze lekker door de kamer drentelen en uit hun schuilplaats komen

[Jinny]

De reden dat ik zusjes neem, maar ook die duiken achter de keuken en komen pas tevoorschijn als ze gewend zijn aan de omgeving.
Ergo, wacht af en heb geduld.

[Guazala]

Filou heeft hier meer dan een week onder de sofa geleefd toen we hem net hadden opgehaald. 's Nachts ging hij wel op verkenning, maar zodra de eerste lichtstraaltjes er waren, kroop hij weer op zijn plekje. Zijn zusje was dapperder. Die wandelde al eens wat rond, maar ging dan steeds heel plichtsbewust weer bij hem liggen. Wij hebben dan maar een momentje dat hij naar de kattenbak ging, gebruikt om wat dekentjes onder de sofa te leggen, zodat ze toch niet op de koude vloer lagen.

Geleidelijk aan werden die spurtjes naar de kattenbak kleine rondjes door de living en na een weekje is hij andere ligplekjes beginnen zoeken. Ondertussen 3 jaar later en een ander huis, maar als hij bang is, gaat hij nog steeds terug naar zijn eerste plekje onder de zetel.

Dus geef het wat tijd. Dat komt zeker goed.

Zorg ook dat je je katje 'ruimte' geeft om te verkennen. Als ze tevoorschijn komen, zijn wij zo blij dat we dat samen met hen willen vieren. Maar laat ze op dat moment hun ding doen en probeer er zo weinig mogelijk aandacht op te vestigen, zelfs maar naar te kijken. Wacht tot ze je zelf komt opzoeken. Voorlopig ben ook jij nog vreemd. En zo een groot vreemd wezen dat je aanstaart, is voor een bang katje heel bedreigend. Dus geef ook daar tijd om eerst gewoon te wennen aan je aanwezigheid, zonder haar direct met aandacht te overladen.