Brakende poes met dierenartsfobie

Als je denkt dat er iets mis is met je kat, bel dan eerst even de dierenarts(assistente) voor advies. Want al zijn er op het forum veel mensen met ervaring, een juiste diagnose kan alleen gesteld worden door een dierenarts.
Plaats reactie
Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 11 mei 2019 13:19

Beste kattenliefhebbers,

Dit is mijn eerste bericht hier, ik hoop dat jullie met ons mee willen denken. We hebben 2 binnenhuiskatten op leeftijd, een gecastreerde kater (vuilnisbakkenras) van bijna 19 en een gesteriliseerde poes (abessijntje) van 17,5 jaar oud. Ze zijn beiden als de dood voor transport en alles wat daarmee te maken heeft.

We tobben al 1,5 jaar met de gezondheid van onze poes. In november 2017 begon ze met vrijwel dagelijks braken, soms zelfs meerdere keren per dag. Ze is uiteraard ook afgevallen sindsdien, maar verder leek (en lijkt) ze niet ziek te zijn of pijn te lijden. We hebben toen contact gezocht met de dierenarts, die aangaf bloedonderzoek te moeten doen op de praktijk om de oorzaak te kunnen achterhalen. Gezien haar leeftijd en conditie twijfelden wij echter of de extreme stress van transport en onderzoek door vreemde handen en/of een verdoving om dit mogelijk te maken niet sowieso haar einde zouden betekenen. We hebben toen dus besloten om enkel te ontwormen om dat als oorzaak uit te sluiten en het verder even aan te kijken.

Inmiddels zijn er 1,5 jaar voorbij gegaan en ze braakt nog steeds. Daarnaast heeft ze een scala aan andere gezondheidsproblemen, waarvan we niet weten of ze gerelateerd zijn aan het braken: een grote cyste (denken we althans, het voelt als een hele dikke bobbel met vocht) op haar rug, talloze talgklierbultjes en veel te lange nagels (maar knippen is gewoon echt niet te doen zonder haar te bezeren en wederom extreme stress te bezorgen). Tot slot is ze sinds een week aan het "hoesten"/hijgen soms, ik kan het niet goed omschrijven maar het klinkt als een soort kuchje en ze steekt dan haar tongetje uit haar mond. Daarna gaat ze verder alsof er niks aan de hand is. Nog steeds lijkt ze verder geen pijn te hebben, haar gedrag is nog steeds normaal. Maar ze kan niet anders dan last hebben van al dat overgeven en die nare bult op haar rug. Ze ziet er ook niet goed uit, ze is mager en haar vacht is dof en verfomfaaid.

Eigenlijk zouden we het liefst een soort diagnose proberen stellen aan de hand van de symptomen, zonder dat ze dat enorm belastende onderzoek eerst moet doen. Ik begrijp uiteraard waarom de dierenartsen hier niet om staan te springen, maar ik zou het mezelf ook niet vergeven als ze straks sterft tijdens een narcose terwijl het nu eigenlijk nog best wel goed met haar gaat. We weten gewoon echt niet wat te doen; doormodderen voelt niet goed meer, maar onderzoek ook niet.

Heeft iemand tips of adviezen voor ons? Herkent iemand deze symptomen en wat bleek het toen te zijn? En anders: heeft iemand ervaring met bloedonderzoek bij een extreem angstige kat?

Alvast dank voor het meedenken!

Gebruikersavatar
Zotvanpoezen
Panter
Panter
Berichten: 511
Lid geworden op: 19 sep 2018 16:19
Locatie: Pajottenland /Vlaams Brabant

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Zotvanpoezen » 11 mei 2019 14:27

De enige tip die ik kan geven is : aan de da een veilig kalmeringsmiddel te vragen dat je een uurtje voor de consultatie kan geven, en haar daarna grondig te laten onderzoeken. Ik had vroeger een moeilijke kat om bloed te laten prikken (Rambo*). De da deed hem dan een soort "zakje met rits bovenaan" aan waar alleen zijn hoofd door kwam en dan ging het prikken zonder problemen.
De symptomen lijken mij te ernstig om zomaar te laten.
viewtopic.php?f=5&t=32802fotoalbum (fotoalbum)

Kopje van Filou (9- 2011), Duvel (4-2012) en Froufrou (7-2015)

Gebruikersavatar
Rik
Tijger
Tijger
Berichten: 4754
Lid geworden op: 24 mei 2014 02:30

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Rik » 11 mei 2019 14:42

Een diagnose stellen zonder de katten te zien is eigenlijk niet te doen. Maar ze schijnt dus al wel behoorlijk wat te mankeren.

Welk voer geef je en heb je 1,5 jaar geleden ook geprobeerd iets anders te geven (liefst natvoer)?

Is het een optie bij jullie dierenarts (of een andere in de buurt) dat hij bij jullie langs komt? Hier kost het voorrijtarief van de thuisdierenarts €22 excl. consult) maar dan krijg je ook gelijk een professioneel oordeel.

Bloed afnemen bij een angsthaas is een drama. De eerste keer bij Bowy (toen net 18 en een attack gehad) ging het goed maar dat kwam omdat ze net een aanval had gehad. De tweede keer, een aantal weken later, was een compleet drama. Drie assistenten met ellebooghandschoenen die haar vast hielden, en het lukte nog niet goed. Daarna heb ik ook gezegd dat ik het nooit meer zou laten doen maar toen wist ik al dat ze ook nierfalen had.

Eigenlijk zou ze een roesje moeten hebben om het bloed af te nemen maar het probleem daarbij is dat ze dat niet mag hebben als ze wat mankeert. En daar kom je alleen met een bloedonderzoek achter. De enige die hier eventueel een risicoanalyse over kan maken (wel of niet doen) is de dierenarts.
Grtz, Rik
Bono ♂ & Yuna ♀ ( † Bowy ♀ ) (Fotoalbum)

Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 11 mei 2019 17:34

Zotvanpoezen schreef:
11 mei 2019 14:27
De enige tip die ik kan geven is : aan de da een veilig kalmeringsmiddel te vragen dat je een uurtje voor de consultatie kan geven, en haar daarna grondig te laten onderzoeken.
Bestaat er dan zoiets? Want ik had begrepen dat met "roesje" toch ook gewoon een narcose werd bedoeld.

Dat zakje met rits klinkt wel goed, ik kan me voorstellen dat dat enig leed bespaart omdat haar tengere lijfje dan niet stevig vastgehouden moet worden terwijl ze zich uit alle macht probeert los te worstelen.

Gebruikersavatar
ErikPhilippus
Tijger
Tijger
Berichten: 2614
Lid geworden op: 20 okt 2015 14:28
Locatie: Nederweert
Contacteer:

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door ErikPhilippus » 11 mei 2019 17:41

Gabapentine is een effectief kalmeringsmiddel voor katten, vaak gebruikt om de angst voor het bezoek aan de dierenarts te verminderen. Zou even overleggen met je dierenarts.
Afbeelding Dalí (2001-2017) + Gaudí (2001) + Lumi (2014) + Amber (2016) + Oscar (2016)
Kattenpaleis

Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 11 mei 2019 17:45

Rik schreef:
11 mei 2019 14:42
Welk voer geef je en heb je 1,5 jaar geleden ook geprobeerd iets anders te geven (liefst natvoer)?

Is het een optie bij jullie dierenarts (of een andere in de buurt) dat hij bij jullie langs komt? Hier kost het voorrijtarief van de thuisdierenarts €22 excl. consult) maar dan krijg je ook gelijk een professioneel oordeel.
We geven al jaren Royal Canin Ageing 12+ Non Sterilized (die schijnt meer voedingsstoffen te bevatten dan de Sterilized) en zijn dat toen het braken begon gaan mengen met Prins Vital Care Sensitive voor katten met een gevoelig spijsverteringssysteem. Die combi krijgen ze nu nog steeds. Qua natvoer wisselen we af, omdat ze alles na een poosje zat zijn en dan de helft of meer laten staan. Toen het braken begon hebben we een tijdje Almo Nature natvoer gegeven.

In onze vorige woonplaats hadden we een dierenarts aan huis maar die rijdt helaas niet tot hier. De da hier wil op zich wel aan huis komen, maar niet thuis bloed afnemen. Ze gaven aan dat een klinisch onderzoek hooguit enkel een verdenking op zou leveren en raadden aan een lichte narcose te doen op de praktijk om haar daar te onderzoeken. Heeft iemand wel eens thuis een bloedafname gehad?

Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 11 mei 2019 17:49

Rik schreef:
11 mei 2019 14:42
Eigenlijk zou ze een roesje moeten hebben om het bloed af te nemen maar het probleem daarbij is dat ze dat niet mag hebben als ze wat mankeert. En daar kom je alleen met een bloedonderzoek achter. De enige die hier eventueel een risicoanalyse over kan maken (wel of niet doen) is de dierenarts.
Dit wist ik nog niet eens. Het roesje zelf kan behalve de reguliere complicaties dus ook nog gevaarlijk zijn afhankelijk van de aandoening?

Een da zal denk ik al gauw adviseren om wel te onderzoeken, omdat zij geen emotionele band hebben met het dier in kwestie. Maar ik zou er zelf achteraf geen vrede mee kunnen hebben als ze zou overlijden tijdens het onderzoek, dan nog liever dat ze op deze manier een natuurlijke dood sterft (zolang ze geen pijn lijdt natuurlijk, dan wordt het een ander verhaal).

Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 11 mei 2019 17:56

ErikPhilippus schreef:
11 mei 2019 17:41
Gabapentine is een effectief kalmeringsmiddel voor katten, vaak gebruikt om de angst voor het bezoek aan de dierenarts te verminderen. Zou even overleggen met je dierenarts.
Ik heb dit even opgezocht en dat klinkt op zich wel goed! Alleen zie ik in de bijsluiter een contra-indicatie voor katten met nierproblemen, dus ja, wat als ze dat heeft? Ook de mogelijkheid op een ernstige allergische reactie wordt genoemd, maar dat komt vast niet heel frequent voor.

Gebruikersavatar
Yo16Ka16No11
Cheetah
Cheetah
Berichten: 898
Lid geworden op: 24 aug 2016 20:35

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Yo16Ka16No11 » 11 mei 2019 18:08

Ik heb pas geleden Gabapentine gebruikt voor een 11 mnd. oud poesje die snel heel erg gestresst is. Werkt perfect! Ze raken niet van hun padje, maar zijn meegaander en rustiger. Omdat jouw kat een stuk ouder is dat is de reden waarom Erik aangeeft dat je dit kan overleggen met je dierenarts.

En tuurlijk aan alles zit altijd een keerzijde, maar mijn gevoel zegt met alles wat je omschrijft, niets doen is het grootste risico!
Warme groet, Mariska

Nora, Teun & Tilly
Karel 2000-2017 & Yoki 2000-2018

Gebruikersavatar
Rik
Tijger
Tijger
Berichten: 4754
Lid geworden op: 24 mei 2014 02:30

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Rik » 11 mei 2019 18:53

Ankie123 schreef:
11 mei 2019 17:49
Een da zal denk ik al gauw adviseren om wel te onderzoeken, omdat zij geen emotionele band hebben met het dier in kwestie.
Een dierenarts zal toch ook wel een weloverwogen beslissing maken. Het is ook niet zo dat hij direct een roesje toe zal dienen ondanks dat hij zou zien dat ze zwak zou zijn. Hij zal inschatten of ze sterk genoeg is. Het is ook niet zo dat ze gelijk aan het roesje zal overlijden maar als ze het bijvoorbeeld aan haar nieren heeft dan kunnen die een extra klap krijgen. Het zal dan ook zaak zijn om niet alleen maar het roesje toe te dienen maar ook de eventuele gevolgen te bestrijden. En dat zou kunnen betekenen dat ze naast het roesje ook gelijk eventjes aan het infuus moet. Maar dat kan de dierenarts het beste beoordelen.

Inderdaad is niets doen eigenlijk geen optie omdat je je ook af moet vragen, als ze in de komende maanden echt slechter wordt, of je er misschien toch nog wat aan had laten kunnen doen.
Grtz, Rik
Bono ♂ & Yuna ♀ ( † Bowy ♀ ) (Fotoalbum)

Ankie123
Kitten
Berichten: 6
Lid geworden op: 11 mei 2019 12:37

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Ankie123 » 21 mei 2019 22:32

Even een update: er blijkt toch een thuisdierenarts in deze regio actief te zijn, dus die heb ik een mail gestuurd met de vraag om in ieder geval een klinisch onderzoek te doen en haar nagels te knippen hier thuis, en mee te denken over out-of-the-box oplossingen om haar zo stressvrij mogelijk te kunnen onderzoeken en/of behandelen. Ik zag al op de website dat zij in principe ook geen bloedonderzoek thuis doet, maar wie weet wil ze het toch overwegen of heeft ze een andere oplossing :epray: .

Mocht er nog iemand een idee hebben wat het allemaal zou kunnen zijn adhv de symptomen, dan horen we het graag!

Gebruikersavatar
Embillie
Lynx
Lynx
Berichten: 183
Lid geworden op: 09 okt 2018 00:54

Re: Brakende poes met dierenartsfobie

Bericht door Embillie » 23 mei 2019 12:54

Helaas zijn wij geen dierenartsen die middels een beschrijving van symptomen een diagnose voor je kunnen stellen.
Als je graag wilt dat ze betert, dan is de enige optie toch echt een DA.
Ik zou mijn katten in ieder geval niet in stilte willen laten lijden omdat ik het naar vind ze in stress te zien.
Ik vond het ook naar om mijn vorige kater door onderzoeken te halen en daardoor stress op te leveren, maar het heeft hem een heel naar einde bespaard.
Billie (2007-2018) Maggy (2018-heden) Benjamin (2019-heden)

Plaats reactie