Hallo allemaal,
Ik heb een vraag en misschien weet iemand wat ik hier mee moet. Ik heb een niet gecastreerde kater van 6 (Peewee). De laatste tijd valt het op dat hij nogal mager word. Zijn eetlust is wel goed. Maarja, hij word mager (voel al zijn botjes en ruggegraat) en plots erg aanhankelijk, ook zijn vacht is een stuk doffer dan voorheen. heeft er misschien iemand een idee wat er met hem aan de hand kan zijn? Alvast bedankt.
Groetjes Kelly en Peewee en Mini
Onze Peewee
- Admin
- Administrator
- Berichten: 1934
- Lid geworden op: 18 mar 2003 01:33
- Locatie: Den Haag
- Contacteer:
Re: Onze Peewee
Dat zijn symptomen die horen bij schildklierproblemen. De dierenarts kan dat gemakkelijk voelen.
Overigens is het beter om de kat te laten castreren, aangezien katers die geholpen zijn langer en stressvrijer leven. Ook kan hij dan geen ongewenste nestjes veroorzaken als hij buiten komt.
Overigens is het beter om de kat te laten castreren, aangezien katers die geholpen zijn langer en stressvrijer leven. Ook kan hij dan geen ongewenste nestjes veroorzaken als hij buiten komt.
"We moesten de kinderen helaas wegdoen, omdat onze katten allergisch bleken te zijn."
Re: Onze Peewee
Ik zou zeker naar de da gaan want zomaar afvallen terwijl hij goed eet lijkt me niet goed. Doffe vacht is ook zo'n teken. Mijn Snowy bleek een maagtumor te hebben en gedroeg zich dacht ik hetzelfde maar achteraf heb ik veel symptomen niet gezien. Dit zal mij dus nooit meer overkomen dus ik zou zeker naar de dierenarts gaan.
Re: Onze Peewee
Ga inderdaad maar een afspraak maken bij de DA. Dacht zelf nl al aan een of andere tumor ofzo. Bedankt voor jullie reacties. Hoop dat het meevalt.
Re: Onze Peewee
Hoi,
Ik heb het zelfde probleem. Ik heb een kat van 11, gecastreerd en helemaal niet meer zichzelf. Doffe vacht, afgevallen (meer bot dan vlees) en zeer rustig (normaal een rondrennend beessie), maar eet goed. Het begon met hoesten. Daardoor ben ik ook naar de DA gegaan. Daar hebben ze bloed onderzoek gedaan en ze kwamen tot de ontdekking dat hij een behoorlijk "allerigische" ontsteking had. Hij heeft antibiotica gehad maar dat hielp pas na twee keer. Hij heeft ook nog hoestdrank gekregen. HIerna begon hij weer in gewicht toe te nemen, niet veel maar iets. Hij is verder nog steeds niet de oude vertrouwde kat, nog steeds een doffe vacht, dun, en nu gaat hij steeds minder eten. Schildklier problemen en nierproblemen zijn door de bloedtest uitgesloten. dus ........
noska
Ik heb het zelfde probleem. Ik heb een kat van 11, gecastreerd en helemaal niet meer zichzelf. Doffe vacht, afgevallen (meer bot dan vlees) en zeer rustig (normaal een rondrennend beessie), maar eet goed. Het begon met hoesten. Daardoor ben ik ook naar de DA gegaan. Daar hebben ze bloed onderzoek gedaan en ze kwamen tot de ontdekking dat hij een behoorlijk "allerigische" ontsteking had. Hij heeft antibiotica gehad maar dat hielp pas na twee keer. Hij heeft ook nog hoestdrank gekregen. HIerna begon hij weer in gewicht toe te nemen, niet veel maar iets. Hij is verder nog steeds niet de oude vertrouwde kat, nog steeds een doffe vacht, dun, en nu gaat hij steeds minder eten. Schildklier problemen en nierproblemen zijn door de bloedtest uitgesloten. dus ........
noska
Re: Onze Peewee
@ Noska,
Ik zou mij toch niet zomaar naar huis laten sturen met 'we weten niet wat het is'. Laat ik het zo zeggen, onze dierenarts gaat door tot ze iets hebben gevonden. Bloedtesten, urine en ontlastingtest, afkrabsel van de huis, echo, rontgenfoto noem maar op.
Onze eerste kat, een schat uit het asiel, werd ook steeds magerder en lustelozer. Volgens de dierenarts (een andere dan die ik nu heb) had hij een griepje, dus antibioticakuren gehad en moeten dwangvoeren e.d. Niks hielp. Toen zijn we naar een andere arts gegaan en bleek hij een flinke tumor te hebben bij z'n mild.
Natuurlijk moet je niet van het ergste uit gaan maar als je kat niet beter wordt, zal er waarschijnlijk toch nog iets sluimeren.
Ik zou mij toch niet zomaar naar huis laten sturen met 'we weten niet wat het is'. Laat ik het zo zeggen, onze dierenarts gaat door tot ze iets hebben gevonden. Bloedtesten, urine en ontlastingtest, afkrabsel van de huis, echo, rontgenfoto noem maar op.
Onze eerste kat, een schat uit het asiel, werd ook steeds magerder en lustelozer. Volgens de dierenarts (een andere dan die ik nu heb) had hij een griepje, dus antibioticakuren gehad en moeten dwangvoeren e.d. Niks hielp. Toen zijn we naar een andere arts gegaan en bleek hij een flinke tumor te hebben bij z'n mild.
Natuurlijk moet je niet van het ergste uit gaan maar als je kat niet beter wordt, zal er waarschijnlijk toch nog iets sluimeren.
Eén enkele kat in huis maakt het thuiskomen tot thuis zijn.
Met Vito & Viper is het dus altijd een feest
Met Vito & Viper is het dus altijd een feest
