Chippen
Het tatoeëren van dieren is sinds 1 januari
2002 niet meer toegestaan. Nu is er een unieke electronische
identificatiemethode, ook wel 'chippen' genoemd.
Met een chip is je huisdier altijd te herkennen,
want iedere chip heeft een eigen, unieke code.
Microchip
De chip is een gesloten buisje van bioglas (13,4
mm lang en 2 mm in doorsnede), met daarin een microchip
en een spoeltje dat als antenne fungeert. De chip
wordt per injectie onder de huid ingebracht. Het
bioglas zorgt ervoor dat de chip met het omringende
weefsel vergroeit. In de microchip is de unieke
code opgeslagen. |
|
Een chip aflezen
De code van de chip kan met een afleesapparaat worden
afgelezen. De chip zelf doet niets; er zit geen
batterijtje of andere energiebron in. Je huisdier
zal niet eens merken dat hij of zij een chip draagt.
Pas op het moment dat er een afleesapparaat bij
de chip wordt gehouden, geeft deze een onschadelijk
signaal af en de identificatiecode is af te lezen.
Buitenland
Ook als je je huisdier meeneemt op vakantie in het
buitenland, kan de chip van onschatbare waarde zijn.
De identificatiecode in elke chip begint namelijk
met een landcode (528 voor Nederland). Zo is het
duidelijk dat er dan contact moet worden gezocht
met een databank in Nederland en is je huisdier
weer snel thuis.
Wilt je je huisdier laten 'chippen', neem dan contact
op met je dierenarts.
Voor meer informatie over het Back Home-produkt,
kun je terecht op de o.a. engelstalige website Virbac.com. |
