Waarom zou je als huisdier
uitgerekend een kát nemen? Twee jaar geleden begreep ik niets
van mensen die een kat als huisdier hadden. Zo’n beest loopt
alleen maar buiten, wat heb je er dan aan? Als je kattig in
het woordenboek opzoekt, zal je geen positieve betekenis vinden:
kattig is vast niet voor niets een negatief woord. Bovendien
poepen katten altijd in de tuin van een ander. Kortom: ik
was een fervente aanhanger van alle negatieve stereotypen
die er van katten bekend waren. Daarom trachtte ik elke doorgang
van katten door mijn achtertuin te voorkomen. Elke kat die
het waagde tot mijn territorium door te dringen probeerde
ik, gewapend met een supersoaker, nat te spuiten.
 Kattenkoor
Tot ruim anderhalf jaar geleden... Toen is mijn stiefmoeder
bij mijn vader en mij ingetrokken. Daarbij kwam ze niet alleen,
maar ze voegde drie katten aan het gezin toe: Jerry, Tommy
en Sylvester. Op de avond van de grote kattenverhuizing belde
ze vanuit de auto op: het driestemmige kattenkoor, meer op
de voorgrond dan op de achtergrond, zong somber, maar op vol
volume zijn elegie. Vanaf dat moment begreep ik wat mensen
met kattengejank bedoelen: de katten vonden het duidelijk
niet leuk om verhuisd te worden.
Drommeltje
Ze zouden ook nog eens drie weken binnen moeten blijven, terwijl
ze altijd gewend waren om naar buiten en binnen te kunnen
wanneer ze dat wilden. De eerste nacht mochten ze ook niet
in de woonkamer blijven, omdat we bang waren dat ze de bank
als krabpaal en kattenbak zouden gebruiken. Juist toen ik
de deur van de woonkamer wilde sluiten, schoot Jerry naar
binnen. Jerry is de oudste en eigenzinnigste van de drie.
Veertien jaar geleden is hij als klein drommeltje bij mijn
stiefmoeder komen aanlopen en hij is nooit meer weggegaan.
Het is een echte jager: hij komt geregeld met een muis of
een klein vogeltje in zijn bek aangelopen, wat hij dan trots
wil tonen. Ook als het midden in de nacht is en iedereen probeert
te slapen. Ik stond even een moment stil om te bedenken
wat ik zou doen om Jerry onder de tafel, waar hij inmiddels
onder was gekropen, vandaan te krijgen. Toen besloot ik dat
het vast niet zo moeilijk was om hem gewoon op te tillen en
in de gang weer neer te zetten. Ik had immers vaak genoeg
gezien hoe iemand een kat optilt. In het halfdonker hurkte
ik voor de tafel en strekte mijn handen naar voren uit, richting
het donker waarvandaan geelglimmende ogen me aankeken. Met
een snauw haalde hij uit en trok met zijn scherpe nagels bloedmooie
rode strepen over mijn hand. Nu leerde ik de volle betekenis
van het spreekwoord: 'dat is geen kat om zonder handschoenen
aan te pakken' kennen! Ík was uiteindelijk degene die afdroop
en ik informeerde mijn stiefmoeder dat mijn heldhaftige poging
de kat te laten zien wie de baas was, was gestrand. Nadat
ik mijn leed breed had laten blijken ben ik maar gaan slapen
en om mijn nachtrust te garanderen deed ik oordopjes in.
| “’s Ochtends vroeg vond ik mijn stiefmoeder in tranen, want
ze had vannacht Jerry via de achterdeur naar buiten gedaan,
omdat ze zich schaamde voor zijn klagelijke gemiauw...” |
Tranen en oordopjes
’s Ochtends vroeg vond ik mijn stiefmoeder in tranen, want
ze had vannacht Jerry via de achterdeur naar buiten gedaan,
omdat ze zich schaamde voor zijn klagelijke gemiauw. Ik had
er geen last van gehad, omdat ik oordopjes in had, en mijn
vader zei achteraf dat hij twee kinderen had opgevoed, en
dus wel vaker een nacht gejank heeft moeten aanhoren. Na amper
een avond in ons huis te zijn geweest was Jerry dus alweer
uit huis gezet.
De daaropvolgende dagen volgden zoekacties, want mijn stiefmoeder
had grote spijt dat ze een van 'haar kindjes' op straat had
gezet en ze wilde hem dolgraag terug. Mijn vader en stiefmoeder
struinden de straten af, terwijl ze Jerry's naam riepen, maar
helaas allemaal tevergeefs. Jerry werd uiteindelijk opgegeven.
Knap
Toen we drie dagen na de verdwijning in de woonkamer zaten,
hoorden we ineens een zacht gemiauw bij de achterdeur vandaan
komen. Wat bleek: na drie dagen had Jerry zijn weg teruggevonden
naar het huis dat hij 's nachts maar even van buiten had gezien!
Vanaf toen was het gezin weer compleet. Toch knap van zo'n
kat! 'Knap van een kat'? En dat zegt de man die vroeger katten
natspoot als ze zijn achtertuin doorkruisten? Van kattenhater
naar kattenvriend, want wat ben ik nu? Columnist voor De Kattensite,
dat zegt denk ik genoeg! |
