 |
Ouderdom komt met gebreken |
COLUMN |
Door Sander de Vries
Geplaatst op: 19 februari 2007 |
|
Jerry, onze oudste kat, is
in mei weer jarig. Zijn verjaardag vieren we, hoewel de feestelijkheden
bescheiden zullen zijn, op de dag dat hij in de tuin bij mijn
stiefmoeder ter wereld kwam als kattenzoontje van een zwerfkat.
Hij wordt dan - in mensenjaren tenminste - 15 jaar. Hoewel
een kat gemiddeld nog wel een paar jaartjes ouder kan worden
dan de 15 jaar die Jerry nu is, is toch te merken dat hij
geen jonge kater meer is. Hij is nog wel gezond, maar de ouderdom
gaat hem langzaam inhalen.
 Confrontatie
De
hiërarchie in de kattenhuishouding bij ons in huis is aan
het verschuiven. Was eerst Jerry de onbetwiste baas in het
onderwerpen van zijn omgeving, zowel mens als dier waren zijn
ondergeschikten, nu begint Tommy steeds meer de leiderrol
op te eisen. De oude kater wordt vervangen door de jonge kater.
Jerry staat nu bijvoorbeeld zonder gevecht het beste plekje
van de bank af. Hij lijkt de confrontatie met de andere katten
het liefst te vermijden, terwijl hij vroeger altijd de hoogste
rug had van alle katten in de straat! Spelend gedrag kan hij
ook niet meer zo goed waarderen, hij krijgt dan het gevoel
dat hij aangevallen wordt, en vlucht het liefst weg.
Atletisch
Ook het jagersinstinct van Jerry lijkt onderhevig te zijn
aan zijn respectabele leeftijd. Vroeger kwam hij altijd thuis
met vogeltjes, muizen en andere 'prooien en veroveringen',
als hij ze maar in z'n bek mee naar huis kon dragen. Hij was
altijd buiten in de weer, hij is dan ook nog steeds de meest
atletische kat in het huis. Zelfs binnen de muren sloeg hij
wel eens zijn klauwen uit, waardoor wij, als zijn baasjes,
er op gewezen werden dat zijn nagels toch echt scherper zijn
dan de onze. Nu is hij een echte binnenkat, die alleen nog
even naar buiten gaat om een frisse neus te halen.
Nu het voorjaar weer begint, gaan Tommy en Sylvester steeds
meer naar buiten om naar vliegen te happen, eigenlijk naar
alles wat beweegt, en om door vroegbloeiende bloemperkjes
te rollebollen. Jerry blijft echter rustig onder de aankomende
lente. Voor hem niet meer van dat 'jongvolwassen' gedrag,
hij kijkt als een oude wijze naar - misschien is de term 'neerkijken
op' beter in dit geval - de gedragingen van de andere katten.
Zijn wilde haren heeft hij verloren en hij is terughoudend
en gedistingeerd geworden. Het contrast tussen Jerry en de
andere katten groeit dus.
| “Maar al die slaap wordt ook wel eens te veel, dan wil hij
weer even herleven...” |
Douche
Verder is aan Jerry te merken dat hij heel erg aanhankelijk
is geworden. Hij vraagt constant om aandacht, terwijl hij
eerder enorm zelfstandig was. Hij achtervolgt je, waar je
ook heen gaat, zij het naar de keuken, zij het naar het toilet,
Jerry huppelt achter je aan. Als je tv aan het kijken bent,
zorgt Jerry dat hij ergens een plaatsje op de bank vindt,
zodat hij niet alleen hoeft te zijn. Als je aan het douchen
bent, wacht hij voor het douchegordijn, totdat je weer onder
de douche vandaan komt. Als je aan het koken bent, moet je
oppassen dat je niet over hem struikelt als je tussen de keukenbladen
heen en weer loopt, want grote kans dat Jerry achter je staat.
Misschien krijgt hij dan wel een lekker stukje vlees, want
inmiddels is niet alleen Tommy een snoepkont, maar begint
Jerry ook steeds meer het menseneten te waarderen, vooral
lekkere stukjes vlees. Wat hiermee samenhangt is dat Jerry
altijd wil weten wat je aan het eten bent. Hij is nog steeds
een heel erg nieuwsgierige kat, hij wil overal aan ruiken,
en als de geur hem bevalt, wil hij overal van eten!
Herleven
Hoewel hij overdag vele dutjes doet op de bank, op de vensterbank
in het raam, op bed, en op vele andere plaatsen, is hij 's
avonds nog niet genoeg uitgerust. Daarom ligt hij vaak de
hele nacht bovenop m'n vader, overigens een van de weinigen
naar wie Jerry luistert. 'Hup Jerry, naar het voeteneind',
zegt m'n vader dan, en daar gaat Jerry naar het voeteneind.
Maar al die slaap wordt ook wel eens te veel, dan wil hij
weer even herleven. Dan gaat hij midden in de nacht, bijvoorbeeld
in de regen, naar buiten om even een rondje te lopen. Vervolgens
komt hij dan weer op de slaapkamer, om met veel oproer met
z'n vieze poten op het schone dekbed te springen, en iedereen
die in het bed ligt wakker te maken! 'Maar ach, hij wordt
oud, en heeft de aandacht nodig', zegt mijn stiefmoeder dan.
Dus elke keer als ik bijna boos word, omdat Jerry over m'n
laptop heenloopt om met z'n kont lekker op m'n bureau tegen
de verwarming te gaan liggen, denk ik 'Maar ach, hij wordt
oud, en heeft de aandacht nodig'. Ouderdom komt met de gebreken,
óók voor katten. |
|
|
| Volg ons op Facebook |
 Volg ons ook op Facebook en klik op "Vind ik leuk!"  |
|
|
|
