De krant kopt dikwijls met
dikke letters over spectaculaire gebeurtenissen en sensationeel
nieuws. Trouw lees ik haar elke ochtend tijdens mijn ontbijt.
Vaak is nieuws geen nieuws meer zodra het in de krant verschijnt,
omdat snellere, nieuwere media zoals televisie en internet
het nieuws reeds de bevolking hebben doen bereiken. Ik heb
sinds mijn vorige column eens gekeken hoe onze geliefde poezenbeestjes
in het nieuws verschenen.
Vriezer en vuilniszak
Helaas is een krant niet alleen voor goed nieuws en leuke
columns, hoewel zij haar wel dragelijker maken, maar ook voor
minder leuke berichten. Zo waren er de afgelopen weken meerdere
malen berichten over katten die slecht behandeld werden. Gelukkig
was er ook een vermakelijk bericht.
| “Van de bijna 80 beestjes die na een tip aan de Dierenbescherming
gevonden werden, waren er negenendertig dood...” |
De eerste twee artikelen die ik over katten tegenkwam, gingen over
een kattenpension - elk kattenbaasje dat deze column
nog niet is vergeten voor het op vakantie gaat, raad ik aan
bij de volgende alinea verder te lezen - waarin de eigenaresse
niet geheel zorgvuldig omsprong met de gezondheid van de katten.
Van de bijna 80 beestjes die na een tip aan de Dierenbescherming
gevonden werden, waren er negenendertig dood. Deze dode katjes
zaten in de vriezer of in vuilniszakken. Nog negenendertig
beestjes in miserabele staat, doch levend, zijn afgevoerd.
Messiah
Een ander artikel ging over een kattenveiling
in Den Haag, waarbij 38 katten een nieuw baasje vonden. De
katten waren van een vrouw die thuis zestig katten had lopen,
uiteraard te veel om adequaat te verzorgen. Omdat ze geen
afstand wilde doen van de katten, heeft de vrouw bij het asiel
een schuld opgebouwd van 75.000 euro!
Toch heb ik ook een zeer vermakelijk krantenartikel
gevonden dat ging over een kat in Australië, die een creditcard
had gekregen. Dit beestje met de naam Messiah kreeg een creditcard
voor de rekening van zijn bazin. Door een creditcard voor
haar kat aan te vragen, had zijn baasje geprobeerd te achterhalen
of de creditcardmaatschappij de identiteit van potentiële
klanten wel goed nagaat. Het vermakelijke resultaat was dus
dat haar kat zonder problemen een creditcard toegestuurd kreeg.
 Hazenpad
Iets
waarover ik nog niet in de krant gelezen heb, is de inbraak
die gistermorgen bij ons gepleegd is. Ik strompelde zo rond
kwart over zeven in de ochtend, verdwaasd en zonder lenzen
in, naar beneden om mezelf eten te gaan geven. De katten waren,
omdat ik altijd - hoe heerlijk is het studentenleven - als
laatste mijn bed uit kom, al ruim voorzien van voedsel, zodat
ik alleen voor mezelf hoefde te zorgen. Op weg naar de koelkast
ontwaarde ik plots een blanke gestalte met rood haar. Hij
of zij, dat was niet duidelijk, omdat ik eigenlijk geen steek
voor ogen zie zonder bril of lenzen, keek me aan met een koele
blik, van een afstand van ongeveer vier meter. Nadat we elkaar
een moment hadden aangekeken, seconden die uren leken, koos
hij of zij het hazenpad, vluchtend door het kattenluikje naar
buiten. Een vreemde kat zat dus lekker uit de bakjes van onze
katten te snoepen! Deze wit met rood gevlekte kat, ik meen
met een vlekje rond zijn linkeroog, is de nieuwe beste vriend
van Jerry. Althans, ik zag ze gisteren samen heen en weer
lopen door de tuin. Ongewild hebben we er dus een nieuwe eter
bij, die ons huis als een volleerd inbreker, een soort ‘Macavity’
uit de musical Cats, binnensluipt om zich te goed te doen
aan het eten dat eigenlijk voor onze eigen katten bedoeld
is. Een manier om deze vreemde kat buiten het huis te houden,
zijn we nog aan het bedenken. Vruchtbare ideeën zijn uiteraard
welkom. En helaas, als niets mag baten, zullen we er maar
mee moeten leven dat er een vierde kat tot het gezin gaat
behoren. De eerste drie zijn tenslotte ook aan komen lopen!
Nieuws of geen nieuws, katten blijven boeien. |
