Belletje lellen was vroeger mijn favoriete vorm
van kattenkwaad. Gewoon even aanbellen bij iemand die je niet
kent, en het dan op een lopen zetten omdat je iets onbehoorlijks
hebt gedaan. Of besjes tegen ramen schieten met een plastic
buis, dat vond ik ook leuk… Frappant dat je zoiets leuk kan
vinden, maar toch was het altijd lachen geblazen. Vroeger
tenminste, want kattenkwaad is ‘onschuldig’ vermaak voor kleine
kinderen. Toch is er een groep wezens die niet uit hun periode
van kattenkwaad kan komen: katten. Mijn katten kunnen er in
ieder geval aardig wat van!
Dikke sultan
Tommy is de meesterkater van het kattenkwaad in ons huis.
Hij is nu negen jaar. Vanwege zijn omvang noemen we hem Dik
Trom, of Pacman, of Snaaibaai. Tommy heeft één hobby, en dat
is eten. Hij geniet rijkelijk van het leven. Misschien is
hij het best te vergelijken met een dikke sultan die vanaf
een divan van zijn luie leventje geniet, terwijl zijn slaven
(we noemen ons wel baasjes, maar in feite zijn we slaven)
eten voor hem halen en met waaiers wapperen. Maar als hij
geen eten krijgt, komt hij het halen, voornamelijk tijdens
het diner. Dan blijft hij net zolang bij je zitten totdat
je hem jouw vlees geeft.
Er stond bijvoorbeeld een keer gehakt te ontdooien op het
aanrecht. In een onbewaakt moment had Tommy zorgvuldig de
plastic zakjes opengemaakt en het vlees eruit gestolen. Vervolgens
heeft hij alles wat hij niet had opgegeten door de woonkamer
verspreid. Eet smakelijk Tommy! Tegenwoordig zetten we het
vlees maar in de magnetron, om er zeker van te zijn dat het
er nog staat als we het nodig hebben!
Ook kwam Tommy een keer met een half opgegeten vis in zijn
mond naar binnen wandelen. De buurvrouw wist te vertellen
dat de overbuurman een vijver had. Hij zou toch geen vis uit
de vijver gestolen hebben? Om daar achter te komen zijn we
met die halve vis naar de buurman gegaan om te kijken of hij
een vis miste. Het bleek dat Tommy inderdaad een vis uit zijn
vijver had gegapt!
| “Het enige wat hij hoeft te doen is met zijn vieze modderpootjes
tegen de pas gezeemde ramen te tikken en geërgerd te mauwen....” |
Triomfantelijk
Naast de voordeur staat een bankje, waar de katten graag ’s
avonds in de zon op liggen. Natuurlijk hebben ze, vooral Tommy,
nooit zin om naar de achterdeur te lopen en via het kattenluikje
naar binnen te gaan. Liever worden ze dan door de voordeur
naar binnen gelaten, zelfs als de achterdeur wagenwijd openstaat!
Als de deur voor Tommy dan niet snel genoeg wordt opengedaan,
heeft hij een truc achter de handen. (Oké, achter de pootjes
dan.) Het enige wat hij hoeft te doen is met zijn vieze modderpootjes
tegen de pas gezeemde ramen te tikken en geërgerd te mauwen.
Op die manier is hij verzekerd van het feit dat er snel iemand
zal komen om de deur open te doen, voordat het hele raam besmeurd
is! Helaas komt het maar al te vaak voor dat er grote moddervegen
op het raam achterblijven als Tommy triomfantelijk toch door
de voordeur naar binnen wandelt.
Stompje
Sylvester is het enige vrouwtje en de jongste van de drie
katten: vijf jaar. Ze is enorm schuw en laat zich door niemand
optillen. Toen ze gevonden werd, – wéér een zwerfkatje – was
haar staart geknakt. Na amputatie bleef er nog maar een kwart
van haar staart over: ze heeft dus een stompje. Na de verhuizing
heeft ze eerst een aantal maanden op de zolder gebivakkeerd,
verborgen achter de schotten. Inmiddels is ze al een stuk
losser, je kan haar goed aaien, want ze is erg aanhankelijk.
Toch blijft ze altijd een beetje schrikachtig, dat is gewoon
Silly’s natuur.
Onlangs hebben we een betonnen vloer gestort voor de veranda.
Dat is even vervelend, want je kan tijdelijk niet meer naar
binnen en buiten lopen. Voor de katten hadden we een raam
opengezet, waardoor ze naar binnen konden springen. Hier maakten
ze gelukkig ook gebruik van. Allemaal, behalve Silly. Zij
bleef maar binnen zitten, tot het moment dat de deur een klein
stukje open ging. Toen stoof ze naar buiten over het natte
beton. Haar pootafdrukken zijn nu dus vereeuwigd in het beton!
Binnen een minuut was ze weer binnen, via het raam...
Maar ondanks alles wat ze uithalen, zijn het voornamelijk
toch leuke dieren! Wie kan lang boos blijven op een kat die
het vlees voor het avondeten heeft opgegeten, als hij daarna
lief kopjes komt geven? Of wie kan het gespin van een poes
weerstaan, ook al heeft ze haar pootjes in het natte beton
gezet? Met de vertederende aanblikken die deze leuke dieren
kunnen geven, neem je het kattenkwaad op de koop toe! |
