En toen kwam de eerste lenteachtige
zon door de ramen piepen. Misty, een witgebuikte streepjespoes
met karakter en tevens de kater van een goede vriend, vond
dat het dan wel hoog tijd werd dat hij buiten mocht spelen
en een spreekwoordelijk pootje in de tuin kon gaan plaatsen.
 Leeuwenproporties
Tijdens de winterperiode kwamen zijn katten namelijk niet
buiten, enkel wanneer het zogenaamd terrasjesweer was en dan
nog enkel overdag, want bij valavond kwamen de ontsnappogingen
boven en daarvoor was het een veel te gevaarlijke buurt.
Misty is zo een kat die een tactische zet niet echt uit de
weg gaat en zo zijn eigen manier van dingen duidelijk maken
heeft. Je kan gerust zeggen dat hij op zijn streepjes staat.
Zo begint hij met een licht kneutgeluid dat aanzwelt tot leeuwenproporties
die hij op klagende toon uit zijn kleine lijfje scheurt. Wanneer
dat niet helpt begint hij met de her-decoratie van de bloempotten
die heel nodig even dienen verplaatst worden. Wanneer de arme
schat dan merkt dat ook dat geen windeieren voortbrengt en
hij nog steeds straal genegeerd wordt in zijn verzoek, doet
hij zijn trucje om aan te geven dat de hond moet gaan plassen,
waarbij hij dan stiekem probeert onder de hond zijn poten
mee buiten te sniepen (wat hem trouwens geregeld lukt).
Grommelpruttelgrommel
| “Stadium vier is een duet met kat en hond begeleidt door de
grootste smekende oogjes die een mens maar kan aanschouwen...” |
Wanneer
de hond dan lieflijk in de tuin dartelt en zij haar vriendje
aan de andere kant van het venster ziet zitten, helpt de hond,
Zina genoemd, op haar beurt mee, aan het grote charmeoffensief
om broermans toch maar tot in de tuin te krijgen. Je raadt
het al, tegen dat stadium drie bereikt is van deze samenwerkende
viervoeters had mijn vriend het al danig op zijn heupen gekregen.
Ik help dan ook niet erg met mijn zin, 'och arme klein Mistyken,
zo graag buiten spelen in 't zonneken en uw vake wilt maar
niet luisteren' wat mij geheid een schijnboze blik oplevert
gevolgd door de woorden, 'ja, gij ja, hoort ze spreken, 't
is een goei die het zegt, grommelpruttelgrommel.'
Stadium vier is een duet met kat en hond begeleidt door de
grootste smekende oogjes die een mens maar kan aanschouwen.
Klaagmiauwers en samenspanners
Stadium vijf wou zeggen dat de piepende bandjes bovengehaald
werden. Dat hield in dat misty aan een ware veldloop op glas
begon, zij het op twee poten, waarbij de voorste pootjes doorliepen
op het glas wat een piepend geluid voortbracht. Met een interval
van vijftien seconden uitte hij daar dan een van de allerzieligste
klaagmiauwen die wel uit zijn tenen bleken te komen bij uit,
waarop de hond hem aan de andere kant van het raam piepend
als een jonge wolf bijviel.
 Tegen zoveel geween en interdierlijk broederschap is geen
mensenhart bestand. U mag het gerust weten, maar hun vake
was streng en liet hem nog eventjes doen. Ik vond het eerst
best hardvochtig hoor, maar later hoorde ik dat het niet zozeer
was omdat hij niet buiten mocht, maar de hond van de buren
was ook in de tuin, en die was soms nogal poesonvriendelijk
ingesteld. Als Zina dan met haar kat in de tuin speelde liep
het steevast uit op een immense grol en blaf partij. Omdat
Zina het dan erg nodig vond haar poes te verdedigen tegen
al wat vijandig leek.
Dat was dus de echte rede dat Mystieke diende te wachten om
buiten te spelen. Tenslotte was de tuin ook nog niet goed
afgemaakt om poesjes binnen de grenzen te houden. Wanneer
Misty -nieuwsgierig als hij is- op straat zou geraken of erger
nog, als hij van schrik wegliep, zou hem een erg kort leven
beschoren zijn en dat was allerminst de bedoeling.
Wanneer Bas, de hond van de buren dan eindelijk binnen was
mochten de twee samenspanners dan toch eindelijk samen buiten
spelen. Misty was dan helemaal in de wolken en viel meteen
de eerste de beste balk aan om tevreden miauwend zijn nageltjes
te scherpen. |
