Luna heeft het gevonden. Het zat heel ver
weg, ergens diep binnenin haar en ze was het bijna vergeten,
maar ze heeft het nog: haar jachtinstinct. Het werd wakker
geschud uit zijn diepe slaap door een hele lieve mamavogel
met haar babyvogeltje. Ze zaten op een vooravond gezellig
bij ons in de boom. Babyvogeltje had honger en liet dat
kwet-kwet-kwetter aan z'n moeder horen. Die gooide vol
overgave haar maaginhoud in zijn openstaande bekkie en
daarna kletsten ze nog wat. Luna lag onder die boom te
slapen en had in eerste instantie niets door, totdat babyvogel
wat witte resten van verteerd voedsel uit zijn achterste
liet vallen, pal naast Luna's uitgestrekte voorpoot. 'Krijg
nou de...' dacht Luna en ze keek omhoog.
 Roofdier
Terwijl moeder en kroost gezellig doorkwetterden, begonnen
Luna's snorharen te trillen en uit haar bekje kwam het
wanhopige 'ik-wil-zo-graag-maar-ik-kan-er-niet-bij'-dolfijnengekir.
Het zou bij gekir gebleven zijn, als babyvogel niet zijn
onfortuinlijke misstapje op de bovenste tak had gemaakt.
Beduusd en wild fladderend kwam het hoopje vogel precies voor Luna terecht. Beduusd was ook Luna. 'Zo gaat het normaal niet', dacht ze nog even, maar door de angstige moederlijke kreten boven in de boom ontwaakte het roofdier in Luna. Ze nam baby in haar bek en liep ermee naar de vijver.
Verdrinkingsdood
Op dat moment kreeg ze met mij te maken. Ik had dit tafereel
van boven uit het raam gadegeslagen en vanaf het moment
dat babyvogel uit de boom viel en bijna in Luna's keel
terechtkwam, was ik onderweg naar de tuin en vastbesloten
om baby te redden. Luna zag me aan komen rennen en door
de 'mauw?' die ze daardoor slaakte, viel babyvogel in
de vijver. Wat eerst nu? Een hysterische kat binnen zetten
of een hysterisch klapwiekend vogeltje van de verdrinkingsdood
redden? Ik koos voor Luna, die woedend klauwend en sissend
door mij binnen werd gezet. Daarna baby. Ik viste het
kleintje uit de vijver en zette hem op de tuintafel in
de zon om te drogen. Daarna ging ik snel weg, in de hoop
dat mamavogel hem zou ophalen om samen verder te vliegen
en elders bij te komen van de schrik. Dat gebeurde niet
Waar bleef mamavogel?
| “Mamavogel was te bang en haar baby rook inmiddels natuurlijk
vies naar mens en kat...” |
Mamavogel was te bang en haar baby rook inmiddels natuurlijk
vies naar mens en kat. Babyvogel hupte ook nog eens van
de tafel en viel weer op de grond. Ik wist niet wat te
doen. Binnen was Luna bezig een weg te graven door het
glas van de tuindeur. Ik heb haar daar weggehaald om het
vogeltje niet nog meer bang te maken en heb het daar maar
bij gelaten. Het was inmiddels avond geworden en ik hoopte
dat mama in het donker wél haar kroost durfde op te halen.
Babyvogel overleden
De volgende ochtend keek ik hoopvol uit het raam. Buiten
lag babyvogel dood op het gras. Van alles ging door mijn
hoofd: Luna mag nooit meer buiten, Siepie voor de zekerheid
ook niet. Of ze krijgen een belletje om. Of ik hou ze
steeds in de gaten. Feit blijft dat Luna niet weet wat
ze fout heeft gedaan. Zoals ik al begon, het is haar instinct
en daar horen ook minder leuke dingen bij.
Feit blijft ook dat ik het vreselijk vond om het kleine vogeltje dood op het gras te zien liggen en dat dat door mijn kat kwam. Maar mijn katten binnenhouden, dat zou ik ook vreselijk vinden. Een goede oplossing weet ik dan ook nog niet en tips zijn meer dan welkom.
Baby heeft inmiddels een mooie plek gekregen, onder de boom waar-ie uit viel. Dat is nog wel het minste dat ik kon doen. Sorry lief vogeltje. |
