In september arriveerden
ze na een grote vangactie, de schuwe T-tjes. Zeven katjes
van 4 ½ maand oud, gevangen bij een boerderij waar volgens
de boer zo'n vijftien katten rondliepen. Dat het er vijfentwintig
waren, had hij even gemist...
Tros druiven
De volwassen katten werden gecastreerd en teruggezet, de zes
kleintjes konden in het asiel gesocialiseerd worden en werden
van daaruit geplaatst, maar de zeven halfwas-kittens, dat
was een ander verhaal.
 Ze zaten bij de dierenarts in de vensterbank van de kattenkamer,
als een tros druiven op elkaar geklit. Er werd niet gegeten
als er iemand bij aanwezig was en aaien was onmogelijk.
Na castratie en enting kwamen ze hier en wij gooiden ze meteen
in het diepe door ze in diverse kooien in de huiskamer te
zetten. Doodsbang waren ze: voor ons, voor bezoek en voor
de andere katten.
Na twee weken liet mijn nogal ongeduldige partner er eentje
vrij, die spontaan onder de wasmachine verdween. Af en toe
zagen we hem langsschieten en wisten we: hij is er nog. Langzaam
maar zeker mochten ze allemaal van hun vrijheid genieten en
tijdens het dagelijkse stofzuigen vlogen ze alle kanten op,
vanonder de bank of vanonder een andere veilige schuilplaats.
Toch duurde het niet eens zo lang voordat de eerste waaghals
zich bij de avondronde met blikvoer voegde. Natuurlijk wisten
we allang dat de liefde ook bij een kat door de maag gaat,
dus daar speelden we handig op in. En het werkte! Na een maand
aten ze allemaal met de blikronde mee en verstopten ze zich
minder vaak.
Gebroken ijs
Eén van hen zag op een dag een ander kitten op de krabpaal
met een balletje spelen en zijn nieuwsgierigheid won het van
zijn angst: hij ging voorzichtig kijken. Wij zaten doodstil
om hem niet af te leiden en o wonder, hij begon te spelen!
Langzaam maar zeker deden anderen ook mee en ontdekten ze
één voor één dat een kittenleven leuk kon zijn. Ze renden
door de kamer, speelden met alles wat los en vast zat en verstopten
zich alleen nog als er bezoek kwam.
Toen kwam de dag dat Totem als eerste geaaid kon worden. Hij
bleek het, na aanvankelijk angstig af te wachten, heerlijk
te vinden en ging er binnen een week al helemaal voor liggen.
Luid spinnend liet hij zich helemaal aaien en wij genoten
van zijn zachte vacht en zijn plezier. Al gauw volgden anderen
van de groep, de één wat sneller dan de andere, maar het ijs
was gebroken en we durfden er eindelijk op te hopen dat er
een toekomst als schootkat voor deze prachtige dieren was
weggelegd.
In het hooi
| “In maart wil iedereen een klein
kitten en geen kat van tien maanden oud...” |
Het eerste kitten werd in januari geplaatst, daarna volgden
er vrij snel nog drie plaatsingen. Eind maart woonden hier
nog drie kittens van de groep, waarvan er eentje elke dag
haar kroelbeurt kwam halen en kopjes kwam geven. De andere
twee durfden aan een vinger te ruiken en ook voor hen groeide
de hoop op socialisatie. De geplaatste katten bleken het heerlijk
te vinden om bij hun nieuwe bazen op bed te gaan liggen en
werden met de dag socialer.
Dat de twee laatste schuwen nog wat tijd nodig hebben, vinden
wij niet erg; die tijd mogen ze hebben. Dat de mooie cyperse
kroeler nog geen huisje heeft gevonden, heeft te maken met
het naderende kittenseizoen: in maart wil iedereen een klein
kitten en geen kat van tien maanden oud. Maar ook dat vinden
we niet erg; wij genieten dagelijks van haar knuffels en van
haar lieve blik. Dit zevental gaf ons het grootste geschenk
dat er bestaat: vertrouwen in mensen en de ontwikkeling van
schuwe boerderijkat, opgegroeid in het hooi, naar lieve, sociale
schootkatten die hebben geleerd dat mensen leuk kunnen zijn! |
