Mijn allereerste kat was
Mollie. Ik haalde haar op uit het asiel. Er zaten heel veel
katten te wachten op een baasje maar mijn keus viel op een
grijszwart gestreepte Cyperse poes. Zij zat zo trots als een
pauw te wezen maar daarnaast straalde ze zachtheid uit. In
eerste instantie schrok ik van haar leeftijd. Ze was al negen
jaar.
‘Ik neem haar,’ besliste ik.
Vergeten zal ik nooit wat de verzorgster uit het asiel daarop
tegen Mollie zei: ‘Wat ben jij een bofkont!’
 Kattengejank
Ik had totaal geen ervaring met katten. Mijn hele leven dacht
ik dat katten "vervelende beesten" waren. Als dat
vaak genoeg door verschillende mensen wordt geroepen, ga je
dat vanzelf geloven. Als kind werd ik regelmatig wakker van kattengejank. Mijn
vader schoot midden in de nacht met een waterpistool op
de herrieschoppers of gooide een emmer vol water uit het
raam. De volgende avond kermden ze weer. Het hoge kermende
geklaag hield ons nachtenlang uit onze slaap. De buurman
kwam met zwaar geschut aanzetten. Met een luchtbuks probeerde
hij die ‘rotkatten’ een toontje lager te laten zingen.
In de mooi aangelegde tuintjes groeven katten kuiltjes om
hun ontlasting in te deponeren. Natuurlijk wilden de “kattenhaters”
dit probleem snel verhelpen. Ze losten dit op door een lijntje
te spannen of door puur gif te strooien.
Als kind zag ik een kat als loslopend klein wild. Ze liepen
een beetje buiten en renden weg als een hond ze achterna liep.
Ik dacht zwart-wit. Je was of een hondenliefhebber of een
kattenliefhebber. Ik was een hondenliefhebber en een kattenhater.
Knuffelen
| “Het
kattengejank kwam menigmaal van mij af want haar scherpe
nagels leken de klauwen van een tijger...” |
Mollie liet mij inzien dat je en van honden en van katten
kunt houden. Ik moest in het begin erg aan haar wennen.
Als je haar teveel knuffelde, bleek je haar prooi. Het
kattengejank kwam menigmaal van mij af want haar scherpe
nagels leken de klauwen van een tijger. Ik had heel wat
diepe schrammen van haar in mijn armen staan.
Mollie was een kat die zelf bepaalde wanneer ze geknuffeld
wilde worden. ’s Avonds voor de televisie nestelde zij zich
op je schoot en bleef daar uren maffen.
Toen ik korte tijd later samen met haar ging verhuizen, bleek
ze zich moeiteloos aan de situatie te passen.
Tien jaar lang was Mollie mijn maatje tot ze op haar negentiende
jaar overleed. Ik zie het als bewijs dat het ook heel leuk
kan zijn om een oudere kat uit het asiel te kiezen en daar
een echte bofkont van te maken! |
