 |
De merelfamilie |
COLUMN |
Door Fram
Geplaatst op: 28 mei 2007 |
|
Hoewel wij een prachtig mooi
huisje hadden opgehangen voor de koolmeesjes, is er eigenlijk
geen enkele keer gebruik van gemaakt. Volgens onze op leeftijd
zijnde buurvrouw komt dat omdat het huisje groen is. Naar
mijn idee komt dat omdat ik te laat was met het snoeien van
de druifplant, waardoor de stengels niet lang genoeg werden
dit jaar om het huisje te verstoppen.
Buitenverbod
Een keer schoot er een koolmeesje naar binnen en ik was verrukt!
Enkele seconden later vloog het diertje echter weer weg, terug
naar háár tuin met een snavel vol takjes en prietjes en dingetjes.
Blijkbaar had het zich in de tuin vergist. De buurvrouw heeft
het overigens erg druk dit jaar, want ook een mezenfamilie
schaarde zich in haar mooie heg en drie jongen krijgen momenteel
vliegles. Tot grote irritatie van onze Sarah, die sindsdien
een buitenverbod heeft.
 Jagersogen
Het
begon een week geleden, rond Koninginnedag. Sarah lag regelmatig
tegen het hekwerk aangeplakt dat onze tuin van die van de
buren scheidt. Moedermerel vloog dagelijks met een snavel
vol lekkers rakelings over Sarah heen, dwars door het hek
in een rechte lijn richting haar nest, met als gevolg een
gefrustreerde, mekkerende Sarah. Onze poes kwam dan met donkere
jagersogen bij ons op schoot zitten, wachtend op de volgende
vlucht die ze hoopte wel te onderscheppen. Uiteraard is dit
geen enkele keer gelukt, maar aan het gepiep te horen hadden
de buren een succesvol merelsnest en dus besloten wij dat
het vanaf dat moment tijd werd voor een buitenverbod voor
de katten. Het zou niet lang meer duren eer de jonge merels
vliegles zouden krijgen en dan had je ook nog het nest van
de koolmeesjes dat beschermd moest worden.
Vlieglessen
Ik kan je vertellen, het was niet leuk vorige week. Bloedje
heet buiten, en met de voorlopig gesloten deuren natuurlijk
ook binnen, en twee verontwaardigde katten tegen het raam
geplakt. Het was geen prettig gezicht! Moedermerel had al
vlot door dat wij het gevaar goed opgesloten hielden en al
snel kwamen de jonge merels onze tuin in, huppend achter vader
en moeder aan. Wat dat betreft is onze tuin hier echt ideaal
voor, want toen wij de tuin zo afsloten dat onze katten de
buren niet konden pesten, sloten we de tuin ook af voor de
buurtkatten die er bij ons in wilden. We hadden hiermee een
perfecte vliegleslocatie gecreëerd.
Wonderlijke natuur
Zowel Sarah en Nol zijn het inmiddels wel zat om binnen gehouden
te worden. Ook wij worden er enigszins moe van om elke ochtend
een kattenluchtalarm te moeten doorstaan. Je kent het wel,
dat diepe, krijsende gemauw van twee katten die het niet met
je beslissing eens zijn en die als enig doel hebben jouw zo
gek te maken dat je uit onmacht dan maar de keukendeur open
gooit en ze naar buiten laat, zoals ze al twee jaar gewend
zijn. Wij laten ons niet uit het veld slaan, maar soms zou
je ze...
Maar dan zie je opeens de hele familie merel langs huppen.
De jonge merels nog ontvankelijk voor menselijke aandacht,
de ouders op afstand de zaak in de gaten houdend en klaar
om je aan te vallen mocht je verkeerde bedoelingen hebben.
Het is vertederend om te zien hoe de jongen geen enkele angst
lijken te hebben voor je en gewoon rustig blijven zitten omdat
jij zo per se een foto wilt maken van dit wonderlijk stukje
natuur. Zelfs het gekrijs dat door de dubbele beglazing heen
komt deert ze niet en we moeten onszelf er constant aan herinneren
dat de jonge vogels niet mogen wennen aan ons, omdat dit een
gevaar zou kunnen zijn in hun toekomst.
Lijkje
| “Ray loopt
de regen in met een visnetje en probeert het inmiddels al
stijve lijkje uit het water te vissen...” |
Terwijl ik dit schrijf komt Ray mijn werkkamer binnenstormen.
'Ik heb slecht nieuws, verschrikkelijk slecht nieuws.' Ik
schrik en denk als eerste aan zijn sollicitatie van afgelopen
week, die hij overigens goed doorstond en waarvan hij vrij
snel te horen kreeg dat hij een tweede ronde in mocht gaan.
Ze zouden toch niet alsnog...
'Een van de merels is dood.'
'Wát???'
'Ja, erg hè! Drijft in de vijver, ik vind het zó zielig!'
Alle voorzorgsmaatregelen ten spijt: afgelopen nacht of ochtend
is een van de jongen de vijver ingedonderd. Ik wil me niet
voorstellen wat een paniek het arme diertje heeft moeten doorstaan
en ik huil mee met vadermerel, die de hele ochtend al rondom
de vijver hupt, zoekend naar een dochter of zoon. Ray loopt
de regen in met een visnetje en probeert het inmiddels al
stijve lijkje uit het water te vissen. 'Leg hem eerst nog
even in de tuin,' roep ik vanuit het slaapkamerraam naar beneden.
'Dan weet die vader dat hij kan stoppen met zoeken.'
Ach, weet ik veel, ik roep maar wat. Iets later kijkt vadermerel
van een afstandje toe, draait zich dan om en vliegt weg. Het
overleden jong is gezien en ik denk dat het nu afgesloten
is.
Door het dolle heen
Sarah ziet het allemaal aan vanuit de vensterbank beneden
en op het moment dat Ray de vogel uit het water vist raakt
ze door het dolle heen. Ze springt van de vensterbank op de
eettafel, trekt het kleed mee naar de grond, alles op dat
kleed meetrekkend (glazen fruitschaal, kerstster, vaas met
bloemen, kaarsenhouders) en daardoor een ware ravage achterlatend.
Ze plakt zichzelf tegen de keukendeur waarvan ze hoopt dat
deze snel open zal gaan om het baasje binnen te laten. Ray
ziet het allemaal gebeuren en treedt het huis binnen via de
woonkamer, waar wij ook een deur naar de tuin hebben zitten.
Natuurlijk mag ze nu niet naar buiten. Ten eerste wil ik niet
dat ze het stijve lijkje naar binnen haalt - iets wat ze absoluut
gaat doen als we het toelaten - en bovendien zijn er nog steeds
twee mereljongen én een nest koolmezen te beschermen.
Zich bedonderd voelend schaart ze zich nu op mijn schoot terwijl
ik de laatste woorden van de column intik. Boos kijk ik haar
aan: 'Ik ben in rouw, en nou moet ik ook nog de rommel die
je net gemaakt hebt opruimen!' Opeens kijkt ze me lief aan
en begint te spinnen, ze legt haar pootje op mijn arm en duwt
haar neus in mijn oksel. Het lijkt wel of ze me troosten wil
en ja hoor, ik zwicht. 'Nou vooruit dan, kom maar, dan zal
ik je lekker kriebelen.' |
|
|
| Volg ons op Facebook |
 Volg ons ook op Facebook en klik op "Vind ik leuk!"  |
|
|
|
