26 APRIL 2005 – RAALTE – In Raalte zijn eerder katten ‘gekidnapt’. De dieren worden ver buiten het dorp weer los gelaten in de verwachting dat ze dan niet meer naar huis terugkeren. Ook de poes van Henny van de Graaf uit de wijk Langkamp verdween vier jaar geleden op dergelijke wijze. Net als twee andere katten bij haar uit de buurt. ‘Kattenhaters weten niet wat ze aanrichten, hoeveel verdriet ze mensen aandoen’.

In het vorige bericht lees je het verhaal van bewoners uit de Dahliastraat, die hun katten tot driemaal toe kwijt waren. De kater Gringo verdween tweemaal, maar werd beide keren teruggevonden. Eén keer dook hij op in Bathmen en bij de tweede verdwijning bleek hij in Wilp te lopen. De poes Toddie is sinds ruim een week zoek en nog niet weer gevonden.

De eigenaren van Gringo en Toddie, Eefje en haar vader, hebben ontzettend veel reacties op hun verhaal gekregen. Twee mensen dachten ook Toddie te hebben zien lopen, maar dit klopte niet. ‘Het is afwachten. De vorige keer was Gringo ook twee weken weg, het kan dus nog’, stelt Eefje.

In een week tijd drie verdwenen katten. Dat was begin 2001 de ‘score’ in de wijk Langkamp. De Cyperse poes Cleo van Henny van de Graaf was één van de drie. ‘Ik mis haar nog steeds en ik blijf ook naar haar uitkijken. Je raakt toch gehecht aan je huisdier’, vertelt Van de Graaf die nu twee katten in en rond haar huis heeft lopen.

De gebeurtenissen in de Dahliastraat maakten verschillende emoties bij haar los. Verdriet en kwaadheid, maar ook wil ze mensen waarschuwen om toch vooral goed op hun katten te letten. ‘Sommige mensen denken dat ze het alleenrecht hebben op de wereld. Er zijn nu eenmaal dieren die ook een plekje verdienen.’
Zij beseft dat er een eeuwige strijd zal zijn en blijven tussen vogelliefhebbers, met duiventillen en volières in de achtertuin, en kattenmensen. ‘De meeste katten hebben een bandje om met adresgegevens. Als ze voor overlast zorgen, dan kun je toch bellen. Er kan altijd over gepraat worden.’

Dat de drie katten destijds ‘gekidnapt’ zijn, weet ze nagenoeg zeker. Het waren sowieso katten die eigenlijk nooit ver van huis liepen. En omdat één van de poezen een half jaar later weer aan kwam lopen. De eigenaresse was inmiddels verhuisd, maar de nieuwe bewoners wisten van de zoekgeraakte kat. Pas later bleek dat deze poes in de struiken bij het oude huis in Raalte had gejongd. Toen was de poes echter al opgehaald en omdat niemand wist van wie de jonge katjes waren, werden deze opgehaald door de dierenambulance.

Bron: de Stentor

20 APRIL 2005 – RAALTE – Een ‘kattenkidnapper’ is actief in Raalte. Een andere conclusie kunnen Eefje en haar vader niet trekken. Hun tien maanden oude kater Gringo verdween in korte tijd tweemaal spoorloos om enkele dagen daarna dertig kilometer verderop weer op te duiken. Gringo werd dus teruggevonden, maar nu is zijn zusje Toddie ‘zoek’.

De twee katten komen normaal gesproken niet verder dan de Dahliastraat waar de woning van Eefjes vader staat. Gringo verdween een maand geleden voor het eerst. Toen werd nog gedacht dat hij weggelopen was. De verbazing was groot toen de kater twee weken later opdook bij een verzorgingshuis in Bathmen. Vijf dagen na terugkomst bleek Gringo weer ‘zoek’. Twee dagen later kwam er een telefoontje uit Wilp, waar de kat opnieuw bij mensen was komen aanlopen. Aan Gringo was niet te zien dat hij in 48 uur zo’n dertig kilometer had gelopen, de IJssel en de A1 was overgestoken. ‘Als een kat zo’n afstand loopt, dan moet je dat aan de poten kunnen zien. Dan heeft hij afgesleten nagels en kapotte poten. Zo kregen wij bij de dierenarts te horen. Aan Gringo was niets te zien, behalve dat hij wat vies was’, aldus Eefje.

Ook Amivedi, de stichting voor vermiste en gevonden huisdieren, stelt dat het voor een kat haast ondoenlijk is om zo’n afstand ongeschonden af te leggen.

Na dit tweede avontuur werd besloten om de katten alleen overdag naar buiten te laten, omdat Gringo tot nu toe ‘s nachts verdween. Afgelopen vrijdag bleek dat dit niet hielp, omdat sinds die tijd Toddie weg is. Beide beesten zijn gecastreerd cq gesteriliseerd dus aan ‘de lentekriebels’ kan het niet liggen. Volgens Eefje en haar vader kan het niet anders dan dat er een kattenhater bij hun in de buurt woont. ‘Die lokt katten die bij hem of haar in de tuin lopen in de val en brengt ze daarna ver weg. Ongetwijfeld in de hoop dat de kat niet terugkomt. We hopen nu maar dat Toddie ook zo slim is om ergens naar binnen te lopen.’

Wie meer weet over Toddie, een kleine poes met wit, grijs en oranje kleuren, kan bellen naar Eefje, tel. 06 – 15085022.

Bron: de Stentor

GRAVE – Vangen, ‘helpen’ en terugzetten. Dat is volgens Honden en Katten Zorg Uden (HoKaZo) de beste methode om zwerfkatten aan te pakken.

Gisteren werden de eerste vangkooien door HoKaZo in Grave geplaatst. De organisatie blijft dat in elk geval tot 2 mei doen, in opdracht van de gemeente Grave. De katten worden gevangen in ‘deugdelijke vangkooien’. Wanneer de wilde katten gevangen zijn wordt de mate van wildheid ingeschat.

Als een kat te wild is om in een gezin geplaatst te worden, wordt het diertje naar de dierenarts gebracht en gesteriliseerd of gecastreerd, zodat geen wilde nakomelingetjes in Grave rond gaan dolen.
Wanneer de ‘hulpfase’ achter de rug is, worden de katten teruggeplaatst in de omgeving waar ze gevangen zijn. De zwerfkatten zorgen daarna, zo heeft het verleden uitgewezen, voor aanmerkelijk minder overlast. Een ‘geholpen groep’ stoot andere katten af, ook van voortplanting is geen sprake meer, dus sterven de zwerfkatten door natuurlijk verloop uit.

HoKaZo vraagt omwonenden van de vanggebieden (die per brief zijn ingelicht) om de zwerfkatten niet meer te voeren, en al helemaal niet tijdens de ‘vangperiode’. Ook wordt aangeraden om huiskatten zoveel mogelijk binnen te houden, en te voorzien van een elastisch halsbandje, zodat het verschil tussen een huis- en zwerfkat goed zichtbaar is. Bovendien raadt de organisatie de kattenbezitters in Grave aan om hun huiskatten tijdig te laten steriliseren of castreren. De gemeente Grave hoopt dat de klachten over zwerfkatten afnemen na de behandeling van HoKaZo.

Bron: De Gelderlander

WASHINGTON – In de Amerikaanse staat Wisconsin is de eerste stap gezet om de jacht op wilde katten mogelijk te maken. Tot grote consternatie van kattenliefhebbers in de VS hebben jagers en ‘kattenhaters’ een volksraadpleging over de kwestie in hun voordeel beslist.

Het is absoluut afschuwelijk, zegt Jessica Frohman, programmadirecteur bij Alley Cat Allies, een organisatie die opkomt voor zwerfkatten. “Kattenjacht is niet humaan en het werkt niet.” Voorstanders van de kattenjacht wijzen erop dat de naar schatting twee miljoen wilde katten in Wisconsin elk jaar vele miljoenen vogels en kleine dieren doden. De verwilderde huisdieren hebben niets in de natuur te zoeken, verspreiden ziekten en veroorzaken overlast. Dus waarom zouden ze niet gewoon afgeschoten mogen worden? Voor elke kat die je doodschiet, komt ruimte vrij voor een nieuwe kat, meent Frohman. “Het is veel beter om ze te vangen, te steriliseren en weer terug te zetten.” Ook bestrijdt ze dat de katten verantwoordelijk zijn voor de teruggang van de vogelstand.

Tegenstanders zijn bang dat niet alleen wilde katten maar ook geliefde huisdieren worden doodgeschoten. Niet elke kat zonder halsband is een verwilderde kat, zeggen ze. Bovendien, in Wisconsin mogen kinderen vanaf twaalf jaar oud jagen. Als die gaan schieten op katten in de buurt gaat het onherroepelijk een keer fout, meent de woordvoerster van Alley Cat Allies.

Op bijeenkomsten van het Natuurbehoud Congres, een groep die het departement van Milieu in Wisconsin adviseert, kwamen deze week meer dan twaalfduizend mensen opdagen voor een vaak geëmotioneerde discussie over de kattenjacht. Maar aan het eind van de dag bleken de voorstanders van de jacht te hebben gewonnen. De strijd is echter nog niet gestreden, meent Ted O’Donnell van Wisconsin CAT, een actiegroep die via internet actie voert tegen de kattenjacht. Om de jacht daadwerkelijk mogelijk te maken, moet het parlement van de staat er eerst nog mee instemmen. En de milieuminister van Wisconsin heeft gezegd dat er nog te veel onbeantwoorde vragen zijn over de gevolgen.

Bron: Haagsche Courant

BORCULO – De gemeente Berkelland heeft van de Algemene Inspectie Dienst (AID) een tik over de vingers gekregen. Reden: in het gemeentelijk informatiebulletin Berkelbericht heeft de gemeente foutieve informatie verstrekt over de ‘verwerking’ van dode huisdieren. Die zouden volgens de gemeente in de grijze container mogen worden gedeponeerd. Niet alleen de AID protesteert daartegen, ook afvalverwerkers reageren met afschuw.

Vreemd genoeg zegt de gemeente de informatie betreffende huisdieren in de container juist te hebben verstrekt na overleg met de AID. Die zou toestemming hebben gegeven. Maar bij navraag is men bij de AID heel duidelijk: het is beslist niet toegestaan om de afvalcontainer te gebruiken om een overleden huisdier in te stoppen.

Met de in Berkelbericht verstrekte informatie roept de gemeente feitelijk op de milieuregels te overtreden, stelt een woordvoerder van afvalverwerker Twentec, die in een deel van Berkelland het huisvuil ophaalt. ‘Los daarvan is het voor onze medewerkers die de container legen ook niet prettig om een kadaver aan te treffen.’

Volgens de zogenoemde ‘uitvoeringsregeling EG gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten’ zijn er slecht drie legale manieren om een overleden huisdier te ruimen: het mag op eigen grond worden begraven; het mag worden in een crematorium worden verast en het kan naar een plaats worden gebracht waar het voor destructie kan worden aangeboden.

Volgens een voorlichter van de gemeente Berkelland is er inmiddels overleg geweest met de AID. ‘Formeel klopt het dat gezelschapsdieren die zijn overleden niet in de grijze afvalbak mogen, maar dan gaat het vooral om de grotere huisdieren zoals honden en katten. Wanneer er een overleden kanarie, een muis of een goudvis in de container terecht komt, wordt daar geen probleem van gemaakt.’ Officieel is dat echter ook verboden.

De gemeente erkent de gemaakte fout in het eigen bulletin. Daarom volgt volgende week nogmaals tekst en uitleg wat te doen met een gestorven huisdier.

Bron: de Stentor