Iemand die herhaaldelijk dieren mishandelt, moet worden verboden een dier te bezitten. LPF-Kamerlid Eerdmans wil dat de ministers Donner (Justitie) en Veerman (Landbouw) hiervoor de wet aanpassen.

Boete

Justitie kan een dierenbeul nu een boete en, in ernstige gevallen, een gevangenisstraf opleggen. Eerdmans wil dat wie een tweede keer betrapt wordt op dierenmishandeling ten minste tien jaar geen (huis)dier mag hebben.

Niet verkroppen

Eerdmans kan het niet verkroppen dat de strafmaat voor dierenmishandeling vergeleken kan worden met het bekrassen van een auto. Zeker als het om notoire dierenbeulen gaat, moet die straf omhoog en moet hun worden verboden een dier te hebben.

Steun Kamerleden

Samen met de Kamerleden Vos (GroenLinks), Van Velzen (SP), van der Ham (D66), Wolfsen (PvdA), Rouvoet (ChristenUnie) en Wilders (Groep Wilders) heeft hij het verzoek bij de twee ministers ingediend. Aanleiding hiervoor is de recente inbeslagname van verwaarloosde pony’s, 30 honden en ruim 100 duiven in het Overijsselse Dalfsen. Bij de dierenbezitter waren al eerder verwaarloosde dieren in beslag genomen.

Bron: RTLNieuws

DEN HAAG – De productie of verkoop van een genetisch veranderde kat die geen allergische reacties bij mensen oproept, wordt niet op voorhand verboden.

Hoewel geknutsel aan dieren voor sport of vermaak wordt verboden, zou een zogenoemde hypo-allergene poes volgens minister Veerman van Landbouw nuttig voor de samenleving kunnen zijn.

Het maakt het kabinet niet uit of de markt zit te springen om een dalmatiër met rode stippen of een visje dat licht geeft in het donker. Dieren met dergelijke aanpassingen zijn in Nederland verboden. Biotechnologie bij dieren mag alleen als ze ‘algemeen maatschappelijk nut’ heeft.

Veerman wil de komst van de hypo-allergene kat niet bij voorbaat verbieden, meldde de minister gisteren in een brief aan de Kamer. “Ik kan niet uitsluiten dat met het vervaardigen van een hypo-allergene poes ook belangen gediend kunnen zijn van algemeen maatschappelijk nut.” Omdat de gezondheid van mensen met een allergische reactie op katten in het geding is, wil Veerman de deur voor deze katten op een kier houden.

Bron: ANP

ZWOLLE – Op zijn tiende woog Garfield 9,4 kilo. Veel te veel, voor een kater. Zijn pootjes hielden het bijna niet meer en ook het verzorgen van zijn vacht ging moeizaam. Na een afslankprogramma van een jaar onder begeleiding van diëtistes weegt Garfield nu 6,2 kilo. Hij is één van de tien finalisten in de Nationale Afslankwedstrijd voor honden en katten.

Garfield, de rode kater van Sylvia Schutte uit Zwolle, lijkt in alles op het stripfiguur. ‘Onze rode kater is liever lui dan moe en gek op voedsel. Het is een lief beest’, zegt baasje Sylvia. Garfields probleem was dat hij zwaarder en zwaarder werd. Vorig jaar mei vond Sylvia dat er iets moest gebeuren.

Garfield ging op diëet. Drie keer per dag kreeg hij een afgemeten hoeveelheid eten en er ging een stop op de snoepjesvoorziening. Hij werd er aanvankelijk niet vrolijker van. ‘Vroeger waren de voerbakjes van Garfield altijd gevuld. Hij weet nu precies wanneer hij zijn eten krijgt en is het daar niet altijd mee eens. Soms zit hij een kwartier van te voren al te blèren’, merkt Sylvia op. Toch is Garfield een stuk positiever geworden nu er ruim 3 kilo af is. ‘Hij kan zichzelf weer verzorgen en weer normaal rondlopen. Dat is belangrijk voor een kat’, zegt Sylvia.

Linda Kronenberg van Dierenkliniek De Vijf Olifanten is trots, zowel op Garfield als op zijn baasje. ‘Het is niet gemakkelijk, het vergt veel dicipline. Gelukkig was Sylvia Schutte bijzonder gemotiveerd en is het afslankprogramma erg goed verlopen’, zegt Linda. Ze komt in haar praktijk erg veel zwaarlijvigheid tegen onder honden en katten.

‘Na een castratie of sterilisatie is de hormoonhuishouding van een dier in de war, waarna het vaak dikker wordt. Het is belangrijk dat mensen daar rekening mee houden en andere voeding gaan geven’, merkt Linda op.

Sylvia Schutte werd door de dierenkliniek gevraagd om mee te doen aan de Nationale Afslankwedstrijd, een initiatief van Hill’s Pet Nutrition. Ze heeft zin in de finale op woensdag 26 januari in Amstelveen. ‘Ik vind het spannend maar vooral leuk. Ik gun het Garfield om te winnen.’ De rode kater heeft al een half jaar gratis voer gewonnen met zijn plek in de finale. De eerste prijs is een reischeque ter waarde van 1500 euro. Garfield woog vorig jaar nog 9,4 kilo en dus veel te zwaar. Na het diëet weegt hij nu 6,2 kilo.

Bron: De Stentor

NIJMEGEN – Dierproeven: bloederige plaatjes van katten die geopereerd worden. Volgens dr. Joop Koopman, directeur van het Centraal Dieren Laboratorium is dit een ongenuanceerd beeld.

Met een brede grijns trekt dr. Joop Koopman een tijdschrift met een half ontblote dame op de cover uit een ladekast tevoorschijn. “Hier begon het allemaal mee”, wijst hij naar een artikel in de Nieuwe Revu uit 1979 waarin een uitgebreide reportage staat over het Centraal Dieren Laboratorium (CDL) in Nijmegen. “Ondanks de afschuwelijke foto van de openliggende kat. Want daarnaast staat ook dat er met ons onderzoek mensenlevens gered worden.” Juist de openheid over de feiten en dat deze evenwichtig worden gepresenteerd, is belangrijk voor de directeur van het CDl.

“Dierproeven liggen maatschappelijk niet makkelijk. De Revu, een blad met softporno, werd door veel mensen gelezen. Het was daarom een bewuste keuze om hier voor te kiezen en zoveel mogelijk mensen te bereiken met een andere boodschap over dierproeven.”

De onlangs met de UMC St Radboudpenning 2005 onderscheiden directeur vindt het erg jammer en soms hypocriet hoe actiegroepen maar één kant van de medaille laten zien. De informatiefolders van veel van die organisaties staan vol met bloederige plaatjes van dieren die lijken te lijden. “Ik begrijp dit wel, maar de meeste mensen uit die groepen zijn wel erg dogmatisch. We trainen hier maandelijks een groep artsen die baby’s met hartlongproblemen helpen. Het kan niet anders dan dat die getraind blijven door bij ons op lammeren te oefenen. We nodigen voor zo’n ingreep alle geïnteresseerden uit zodat die zien dat wij niets te verbergen hebben en dat bij ons het dierenwelzijn erg belangrijk is.”

Vol trots toont Koopman een e-mail waarin een medewerker van stichting Proefdiervrij aangeeft haar negatieve beeld toch wel te hebben bijgesteld.

Hij voegt er wel direct aan toe dat er nog dierenactivisten zijn die na één van de tientallen rondleidingen die per jaar gegeven worden, nog steeds verbitterd blijven over het bestaan van dierenproeven.

“Ik vind het zelf ook naar dat er dieren sterven. Ik ben van huis uit dierenarts, dan ben ik ervoor om dieren beter te maken, maar uiteindelijk maken we hier alle dieren dood. Dat levert bij mij soms ook gemengde gevoelens op. Maar we doden dieren niet voor niets: alle medicijnen die in de verkoop gaan zijn getest op dieren. Dat is wettelijk verplicht. We zijn hier gelukkig niet in de Verenigde Staten waar gevangenen voor strafvermindering proeven ondergaan.”

Koopman is uiteindelijk voor afschaffing van dierproeven, maar niet nu. “Als we nu zouden stoppen dan zouden we indirect miljoenen mensen vermoorden. Mensen die vinden dat de proeven nu moeten worden gestopt, zijn hypocriet. Als een dierbare op sterven ligt, weigert niemand een ingreep of een medicijn. Wij gebruiken dieren niet om op te eten, maar om levens te redden.”

Ook een internationale cosmeticaketen die zich profileert als proefdiervriendelijk, noemt hij hypocriet: “Er is me ter ore gekomen dat dat bedrijf weliswaar zelf geen dierproeven doet, maar wel producten verkoopt waarin componenten zitten die op dieren zijn getest.”

Koopman blijft in gesprek met activisten en met mensen die zijn geïnteresseerd. Ook tijdens rondleidingen, waar zowel dierenverzorgers, studenten, artsen en leden van de Rotary meegaan. Want dat blijft hij het allerbelangrijkst vinden: openheid naar het publiek. Zodat hij geen bekladdingen bij het gebouw hoeft te vinden zoals drie jaar geleden: Wat jullie hier met dieren doen, deden de nazi’s met de joden.

Bron: De Gelderlander