8 NOVEMBER 2004 – APELDOORN – Het was dringen geblazen gisteren bij de ingang van sporthal Matenpark. Vele honderden geïnteresseerden bezochten er de internationale tentoonstelling van korthaar – katten.

‘Kijk‘, roept de Apeldoornse mevrouw J. Gerritsen, wijzend op één van de katten in de kooien. ‘Die lijkt wel op jouw katje.‘ Haar dochter knikt instemmend. Zij heeft pas een jong Cypers exemplaar aangeschaft. ‘Een klein grijs diertje, hij heet Simba, naar het leeuwtje uit the Lion King.‘

Moeder en dochter delen de liefde voor katten en bezoeken voor het eerst een tentoonstelling. ‘Weer eens wat anders, want je ziet hier geen gewone huis-, tuin- en keuken-katten.‘

De Deventer familie Teunissen behoort tot de exposanten met de Russisch blauwe ‘Rozena‘. Mevrouw Teunissen vertelt dat haar schoonmoeder katten fokt en Rozena als cadeautje schonk aan kleinzoon Damian. Het ventje, net een jaar oud, kan het zelf nog niet zeggen, maar laat met een gulle lach merken dat hij dol op het huisdiertje is. Teunissen kreeg de smaak van katten te pakken en ‘het werd een leuke hobby‘, zoals ze dat zelf omschrijft.

De 200 tentoongestelde dieren, waaronder Burmezen, Brits Korthaar, Bengalen, Sfinxen, Abessijnen, Cornish Rex, Siamezen en Oosters Korthaar, ondergaan gelaten al het commentaar en lofuitingen. Een enkeling sputtert even tegen als hij wordt opgehaald voor de keuring. Een team van speciaal opgeleide keurmeesters in witte jassen onderwerpt alle dieren aan een onderzoek. En dat is een serieuze aangelegenheid. Bij keurmeester mevrouw I. van Aalsburg is Bonapart aan de beurt. Van Aalsburg oordeelt: ‘Een elegante, gespierde kater met een heel mooi, wigvormig hoofd en een lange zweepstaart. Prima Siamese oogvorm en stand met prachtige diepblauwe ogen.‘ De keurmeester constateert ook een lange elegante nek. ‘Kortom een echte typische stevige kater met een heus temperament.‘ Bonapart blijkt een echte prijswinnaar te zijn en vertrekt aan het eind van de dag dan ook met meerdere gewonnen bekers naar huis.Eigenaresse, de Apeldoornse Joan Davelaar, vertelt altijd al een kattengek te zijn geweest. Zij viel nadat ze een keer een Siamese kat te logeren had, voor het karakter van deze soort. De eerste indruk van Bonapart (‘Zijn vader heet Napoleon, vandaar‘) is die van een ongenaakbaar beestje. ‘Niets is minder waar,‘ licht Davelaar toe. ‘Een Siamees is eigenlijk de hond onder de katten, zo aanhankelijk zijn ze.‘

Bron: de Stentor

Foto: Maarten Sprangh